یکی از موجبات غیبت به گردن نداشتن بیعت

یکی از علایم و مشخصات امام منتظر و مهدی آخرالزمان علیه السلام این است که بیعت هیچ کس و هیچ حکومت غاصب و ستمگری، حتی به عنوان تقیه بر گردن او نیست و ظاهر میشود در حالی که نسبت به احدی از جبابره و حکومتهای مختلف تمکین و تسلیمی نداشته و از راه تقیه هم حکومتهای غیر اسلامی و حکومتهایی را که تمام اسلامی نیست در ظاهر امضا نکرده است. او اکمل مظاهر اسم” العادل” و” السلطان” و” الغالب” و” الحاکم” است و چنان شخصیت و مقامی، از اینکه تحت سلطنت غیر خدا واقع شود، یا به حکومتی از حکومتهای جائر به تقیه رای داه باشد، برحسب اخبار محفوظ و محروس است، چنانچه از اخبار کثیر استفاده میشود، آن حضرت به تقیه عمل نخواهد کرد و حق را آشکار و باطل را از صفحه روزگار برخواهد انداخت.
پس یکی از حِکَم و مصالح غیبت این است که آن حضرت پیش از رسیدن وقت ظهور و مامور شدن به قیام مانند پدران بزرگوارش ناچار نمیشود از راه تقیه با خلفا و زمامداران و سیاستمداران وقت بیعت نماید و وقتی ظاهر میشود که هیچ بیعتی در گردن او نیست و هیچ حکومتی را بر خود، غیر از حکومت خدا و احکام و قوانین قرآن حتی به ظاهر و تقیّه هم، نپذیرفته است.
و این معنی از چند حدیث که در” کمال الدین” (باب ۴۸، باب علّت غیبت) و در” عیون” و” علل” و کتابهای دیگر روایت شده، استفاده میشود، از جمله در حدیث هشام بن سالم، حضرت صادق علیه السلام میفرماید:
سلسله مباحث امامت و مهدویت، ج۳، ص: ۱۳۵
«یَقُومُ الْقآئِمُ وَلَیْسَ فِی عُنُقِهِ بَیْعَهٌ لِاَحَدٍ»؛
«قائم علیه السلام قیام میکند در حالی که در گردن او بیعت برای احدی نیست».
و نیز در روایت حسن بن علی بن فضّال است که وقتی آن حضرت خبر از غیبت امام، پس از وفات امام حسن عسکری علیه السلام داد، پرسید: برای چه؟
حضرت رضا علیه السلام فرمود: برای آنکه در گردن او بیعت برای کسی نباشد چون به شمشیر قیام کند.
برگرفته از کتاب سلسله مباحث امامت و مهدویت نوشته آیت الله لطف الله صافی گلپایگانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *