گفتار علامه مجلسی در بهره گیری از امام زمان

و علّامه مجلسی – رحمه اللّه علیه – در وجه تشبیه آن حضرت علیه السلام به خورشیدی که در پسِ ابر است، وجوهی را آورده، و می گوید: «تشبیه آن حضرت به آفتابی که در زیر ابر پوشیده شده، اشاره به نکات چندی است؛اوّل این است که نور وجودی و دانش و هدایت، به دست آن حضرت علیه السلام به مردمان می رسد؛ چراکه در روایاتِ مُستفیض، ثابت شده است که ایشان، برای ایجاد آفریدگان، علّت غاییه هستند؛ یعنی اگر وی نمی بود، نور وجود، به هیچ کس نمی رسید، و از برکت و شفاعت ایشان، آشکار شدن علوم و معارف برای خلایق، و زائل گشتن بلاها از ایشان، به برکت آنان و طلب شفاعت و توسّل به ایشان است.و اگر وجودشان نبود، مخلوقات، به سبب کردارهای ناپسندشان، مستحقّ عذاب های گوناگونی می شدند، چنان که خداوند متعال می فرماید:«وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُعِذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فیهِمْ»؛ [۲۳۲] .و خداوند، مادامی که تو در میان آنان باشی، ایشان را عذاب نکند.ما بارها که از شمار بیرون است، تجربه کرده ایم که در وقت گره خوردن کارها، و مشکل شدن امورات، و دور شدن از درگاه الهی، و بسته شدن درهای فیض [خداوندی]، هنگامی که ایشان را شفیع کرده، و به پرتو آنان توسّل جسته ایم، به اندازه ارتباط معنویی که در آن حال، برایمان حاصل گشته است، آن دشواری ها بر ما آسان گردیده، و این معانی، برای آن که خداوند جهان، دیده دلش را به نور ایمان روشنایی بخشیده، محسوس است، و شرح آن در کتاب «امامت» گذشته است.دوم آن که: در هنگام پنهان شدن آفتاب در پسِ ابرها، مردمان با وجودی که از آن، بهره می جویند، ولی لحظه به لحظه انتظارش را می بَرند، تا ابرها به کناری رود، و رُخ نمایاند، تا بیشتر، از آن، بهره گیرند. هم چنین است روزگار غیبت آن حضرت علیه السلام که مُخلصان شیعه، در هر وقت و زمان، چشم به راه ظهور و خروج او هستند، و از ظهورش ناامید نگردند.سوم آن که: انکارکننده وجود او، با وجود فراوانی آثار ظهور وی، همانند کسی است که وجود خورشید را هنگامی که در پسِ ابرها از دیدگان، پوشیده مانده، انکار می کند.چهارم آن که: گاه می شود که پنهان شدن خورشید به زیر ابرها صلاحش برای بندگان، بیشتر از آشکار شدن باشد؛ هم چنین است غیبت او در این زمان که از ظهور وی سودمندتر بوده، و از همین رو از ایشان غایب گردیده است.پنجم آن است که: کسی می خواهد به خورشید بنگرد، ولی در حالی که خورشید، آشکار است، ممکن نمی شود، و چه بسا که کوری وی را در پی باشد، از آن جهت که نیروی باصره اش از در برگرفتن آن، ناتوان است. هم چنین است آفتاب ذات مقدّس او که چه بسا ظهورش، دیده ها را زیان رساند، و سبب کوری ایشان، از ادراک حقّ گردد، ولی در حال غیبتش، توانایی ایمان به او را دارند، همچون آن زمان که به خورشید که در پسِ ابرها فرو رفته است، می نگرند، و زیان نمی بینند.ششم آن است که: خورشید، گاهی از زیر ابرها بیرون آمده، و کسی بدان می نگرد، و دیگری نگاه نمی کند؛ هم چنین ممکن است که حضرتش در زمان غیبت، برای برخی ظاهر شود، و برای دیگران نشود.هفتم آن که امامان با توجّه به آن که نفعشان فراگیر است؛ همچون آفتاب اند، کسی از ایشان بی بهره نمی ماند، و تنها کسی که چشمانش کور باشد، سود نمی بَرد؛ همان گونه که گفتار خداوند متعال:«مَنْ کانَ فی هذِهِ أعْمی فَهُوَ فِی الْآخِرَهِ أعْمی وَ أضَلُّ سَبیلاً»؛ [۲۳۳] .آن که در این جهان، کور باشد؛ پس در جهان آخرت نیز، کور و گمراه تر خواهد بود.در احادیث، بدین معنا تفسیر شده است.هشتم آن است که آفتاب افتادن در خانه ها به اندازه روزن ها و پنجره های آن ها، و ارتفاع موانع است؛ هم چنین بهره مندی موجودات به انوار هدایت آنان، به اندازه بلندای موانع حواس، و نیروهای ادراکشان است که به منزله روزن های دل هایشان به شمار می آید، و آن موانع، عبارت اند از: شهوات نفسانی، و علایق جسمانی.پس کسی، آن اندازه در رفع حجاب های کثیف می کوشد که همچون شخصی می شود که در زیر آسمان ایستاده، و شعاع آفتاب، از همه طرف بر او می تابد.پس از بیان این چند صورت که به وسیله آن ها تو را بر این بهشت روحانی، هشت در گشودم، خداوند متعال از فضل خویش، هشت در دیگر را بر من گشود که عبارات، برای آن ها تنگ باشد؛ امید دارم که خداوند درباره معرفت اهل بیت بر روی من و تو هزار در بگشاید که از هر در از آن ها هزار درِ دیگر، گشوده گردد». [۲۳۴] .
برگرفته از کتاب امید عدل:چهل حدیث پیرامون دادگستر جهان نوشته آقای هادی نجفی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *