کیفیت دعا برای تعجیل فرج

قسمت اول
دعا کردن برای تعجیل فرج می بایست با بینش و کیفیت شایسته ای همراه باشد. برخی از مواردی که چگونگی دعا کردن را به ما آموزش می دهد و از تعالیم اسلامی، بهره مند می کند عبارتند از:
اوّل: اینکه انسان با صراحت این امر را از خدای متعال مسألت نماید حال به هر دعایی که در این مورد باشد اشکالی ندارد. به طور مثال: این گونه دعا کند: «اللهم عجّل فرج مولانا صاحب الزمان»(۲۱۷) و یا «عجل اللَّه تعالی فرجه و ظهوره.»(۲۱۸)
همچنین در قسمتی از دعای عهد از خداوند، تعجیل در فرج امام را این گونه طلب می کنیم: «اللهم أرِنیِ الطَّلعه الرشیده والغره الحمیده واکحل ناظری بِنطرَهٍ منّیِ الیه و عجل فرجه و سهل مخرجه؛ خدایا به من آن چهره زیبا و ارجمند و پیشانی درخشان و نورانی را بنما و سرمه وصال دیدارش را به یک نگاه دیده ام بکش و شتاب کن در فرجش و ظهورش را آسان گردان.»(۲۱۹)
منتظران امام در فراز دیگری از این دعای پر فیض با عبارتی دیگر این خواسته را از خدا طلب می کند:
«اللهم عجّل لنا ظهوره؛ خدایا تعجیل نما برای ما در ظهورش».(۲۲۰)
دعا کردن بر وجه کلی؛ که خدا در فرج آل محمّدعلیهم السلام تعجیل فرماید، به خصوص با ضمیمه صلوات به این نحو: «اللهم صل علی محمّد و آل محمّد و عجل فرجهم.»(۲۲۱) فضیلت مخصوصی دارد که علاّمه مجلسی در این زمینه حدیثی را روایت کرده که حضرت صادق علیه السلام فرمودند: «من قال بعد صلاه الفجر و بعد صلاه الظهر: «اللهم صل علی محمّد و آل محمّد و عجل فرجهم، لم یمت حتی یدرک القائم من آل محمّد؛ هر کس پس از نماز صبح و ظهر این صلوات را بخواند. نمیرد تا قائم آل محمّدعلیهم السلام را ملازمت کند.»(۲۲۲)
دوّم: اینکه از خدا بخواهد که فرج و گشایش آل محمّدعلیهم السلام را تعجیل فرماید؛ زیرا گشایش آل محمّدعلیهم السلام ظهور فرج اوست.
در واقع، آن کسی که برای تعجیل ظهور امام زمان علیه السلام دعا می کند. مصداق کسی است که به ائمّه علیهم السلام ایمان آورده و منتظر دولت و حکومت آنها می باشد. علاوه بر آن والاترین و برترین مرتبه انتظار این است که انسان، فرج امام عصرعلیه السلام را به خاطر خود ایشان از خداوند طلب می کند و در انتظار رفع گرفتاری از خود امام می باشد. زیرا هیچ کسی را مستضعف تر و مظلوم تر از اهل بیت علیهم السلام و در این زمان، امام مهدی علیه السلام نمی توان یافت.
در واقع می توان گفت: بزرگی هر ظلمی متناسب با میزان حقی که از مظلوم پایمال می شود، سنجیده می شود هر قدر حق بیشتر و بزرگتری از فرد ضایع شود، ظلم بیشتر و بزرگ تر است. پس آنکه در انتظار فرج مستضعفان است باید متوجه باشد که در رأس همه آنها وجود مقدّس امام زمان علیه السلام بوده و اگر فرج ایشان از ناحیه خدا برسد، فرج همه مستضعفان عالم، رسیده است.
بنابراین منتظر فرج امام عصر با توجه به علاقه و محبّت شدیدی که به حضرتش دارد، پیش از آنکه به فکر فرج خودش و دیگران باشد، فرج مولایش را انتظار می کشد و ظهور ایشان را بیش از هر چیز دیگری به خاطر خلاصی خود ایشان از گرفتاری ها و سختی های زمان غیبت طلب می کند، با اینکه می داند، فرج ایشان در حقیقت فرج خود او و همه مؤمنان، بلکه همه انسان های مظلوم و بالاترین فرج همه عالم است.(۲۲۳)
در اهمّیت دعا برای تعجیل فرج آل محمّدعلیهم السلام می توان به دعایی اشاره کرد که از وجود مقدّس حضرت مهدی علیه السلام و در تعجیل فرج خودشان نقل شده در این دعا چنین آمده است: «یا نور النّور یا مدبّر الأمور…إجعل لی ولشیعتی من الضیق فرجاً و من الهم مخرجاً و أوسع لنا المنهج و أطلق لنا من عندک ما یُفْرَج وافعل بنا ما انت اهله یا کریم»؛ «ای نور روشنایی و ای تدبیر کننده امور… برای من و شیعیانم گشایشی از تنگناها و راه نجاتی از ناراحتی ها قرار بده و راه پیروزی را برای ما وسیع گردان و از جانب خود آنچه فرج ما را برساند بر ما ارزانی دار و در مورد ما انجام ده آنچه را که خود اهل آن هستی ای کریم».(۲۲۴)
تعبیر «ضیق» به معنای «تنگنا» که در این دعا به کار رفته است، به خوبی، حال امام علیه السلام را نشان می دهد، به خصوص که ایشان برای خود و شیعیانش از خداوند، خروج از تنگناها و خلاصی از غم و غصّه ها را خواسته اند و این هم اشاره ای است به این حقیقت که پدر مهربان امّت در گرفتاری ها و رنج های فرزندان خویش، مغموم و گرفتار می شوند.
سوم: دعا کننده، گشایش امر تمام مؤمنین و اولیاء خدا را بخواهد؛ زیرا گشایش امر امام، فرج اولیای الهی نیز هست.
از آن جایی که امام سرور مؤمنین هستند، با دعا کردن در حقّ ایشان، نه فقط برای حضرتش خیرخواهی می کنیم بلکه برای سایر مؤمنین هم طلب خیر می کنیم؛ زیرا با حصول فرج، عامّه مردم و نیز اولیای الهی از گرفتاری نجات یافته و برای آنها هم گشایش حاصل خواهد گشت.(۲۲۵)
در فرازی از زیارت حضرت صاحب الزمان علیه السلام در روز جمعه، به محضر مبارک ایشان چنین عرض ارادت و سلام می نماییم: «السلام علیک یا نوراللَّه الّذی یهتدی به المهتدون و یُفرّج به عن المؤمنین؛ سلام بر تو ای نور خدا که هدایت می شوند به آن هدایت خواهان و به وسیله او از کار مؤمنان گشایش می شود.»
یا در فرازی دیگر از این حدیث عشق، چنین آمده است:
«وَالفرجُ فیه للمؤمنین علی یَدَیک؛ گشایش در روز جمعه برای مؤمنین بر دو دست تو است.»(۲۲۶)
در زیارت (دعای) یاد شده، به طور صریح، از امر فرج و ظهور امام علیه السلام به گشایش امر مؤمنین تعبیر شده است، علاوه بر آن منتظران در دعای مشهور غیبت حضرت مهدی علیه السلام – که به خواندن و مداومت بر آن بسیار تأکید شده – از درگه باری تعالی این چنین طلب گشایش و رفع اندوه می کنند: «اللهم فَافْرج ذلک عنّا بفتحٍ منک تُعَجِّله و نصرٍ منک تعزُّه و إمام عدلٍ تظهِرُه؛ خدایا پس بگشا از ما این اندوه را، به گشایشی از طرف خود که زود بفرستی یاوری از خودت که عزّتش دهی و به امام عادلی که آشکارش کنی.»(۲۲۷)
طبق این دعا رفع اندوه و حصول گشایش، با ظهور امام مهدی علیه السلام محقق خواهد شد و به تبع آن، رفع گرفتاری از تمام مؤمنین در سایه سار حکومت عدل حضرت صاحب الزمان، خواهد بود. دعای دیگری که به وسیله آن می توان از خداوند این حاجت را مسألت نمود، دعایی است که امام صادق علیه السلام در صبح روز بیست و یکم ماه رمضان پس از ادای فریضه صبح در سجده خواندند، در این دعا آمده است: «أسألک أنْ تُصلّی علی محمّد و أهل بیته و أن تأذن لِفرجِ مَنْ بفرجهِ فرجُ اولیائک و أصفیائک من خلقک؛ خدایا از تو می خواهم تا بر محمّد و اهل بیت ایشان درود فرستی و اجازه فرمایی برای فرج آنکه فرج همه اولیاء و برگزیدگان تو از آفریدگانت فرج اوست.»(۲۲۸)
از این حدیث هم می توان استفاده کرد که فرج همه مؤمنان در طول تاریخ نه فقط عصر غیبت امام زمان، به فرج خود امام که با اذن الهی به ظهور ایشان، انجام می شود محقق می گردد.
چهارم: بر دعای معصومین که برای تعجیل فرج ذکر شده است، آمین بگوید؛ زیرا آمین، یعنی مستجاب کن، به این نحو که از خداوند، تعجیل در استجابت آن دعاها را طلب کند به این معنا که خداوند متعال در ظاهر کردن اثر آن دعاها، تعجیل فرماید و معنای آمین هم، در واقع به همین مضمون است.
در حدیث وارد شده است که «الدّاعی والمؤمن، فی الأجْر شریکان، «آمین گوینده با دعا کننده، شریک است.»(۲۲۹) و واضح است که شرکت در دعاهای جلیله اولیاء اللَّه اگر برای کسی میسر شود مشمول «فذلک فضل اللَّه یؤتیه من یشاء»(۲۳۰) خواهد بود.
پنجم: از خدا بخواهد دعای هر کسی که دعای گوی تعجیل فرج است را مستجاب گرداند؛ در اینکه فرد دعا می کند تا خداوند دعای آنهایی را که سعی در دعاگویی آن حضرت و ظهورش می کنند مستجاب کرده و از خدا بخواهد که آنها را یاری فرموده و در این امر موفّق شوند؛ چون یاری اهل صلاح است و یاری و اعانت به حضرت هم خواهد بود و هر عملی از اعمال خوب و حسنات انجام دهند، به این وسیله شریک در عمل آنها و از اهل آن عمل محسوب خواهد شد.(۲۳۱)
ششم: درخواست از خدا به منظور آماده شدن مقدّمات ظهور و رفع موانع آن، این نوع درخواست را با عبارات میثاق نامه بسیار زیبا و دلنشین دعای عهد – که منقول از امام صادق علیه السلام است – می توان از حضرت احدّیت، طلب نمود. در فرازی از آن آمده است: «اللهم – عجل فرجه و سهل مخرجه و أوسع منهجه واسلک بی محجته و أنفذ أمره واشدُد أزره و اعمر اللهم به بلادک و أحی به عبادک؛ خدایا در فرجش شتاب کن و ظهورش را آسان گردان و راهش را توسعه ده و مرا به راه او سلوک ده و امر او را نافذ و پشت او را محکم گردان و به وسیله او شهرها را آباد ساز و بندگانت را به او زنده کن».(۲۳۲)
هفتم: دعا برای رفع موانع ظهور: برای درخواست این حاجت از محضر ربوبی می توان با دعای زیبایی که در مفاتیح الجنان با عنوان «دعا برای امام زمان» آمده آن را از خدا طلب نمود. فرازی از آن چنین است: «اللهم اشعَب به الصّدع وارتُق به الفتق و أمت به الجور وأظهر به العدل… وانصُره بالرّعب و…ودمدم من نصب له و دَمِّر من غَشّه واقتُل به جبابره الکفر و عمده و دعائمّه واقصم به رؤس الضّلاله و شارعه البدع و ممیته السّنّه و مقوّیه الباطل وذلل به الجبّارین و أبر به الکافرین؛ خدایا تفرقه و پریشانی را بر طرف ساز و جدایی ها و رخنه ها را به ظهور او التیام بخش و ستم را به او بمیران و عدل را به او آشکار کن… و با رعب و ترس [در دل دشمنانش یاریش فرما… و هر که با او ستیزد به هلاکت رسان و هرکس با او دورنگی نماید نابود کن، و به [دست قدرتمند ]او جبّاران کفر پیشه و استوانه ها و سران و پایه های آنها را بکش و سران گمراهی و بدعت گذاران و میرانندگان سنت به باطل را در هم شکن و ستمگران جبّار را ذلیل گردان و کافران را برانداز.»(۲۳۳)
در این دعا، رفع موانع ظهور از خداوند خواسته شده و در قالب این جملات آن موانعی که با ظهور امام زمان مرتفع می شود، نام برده شده است.
هشتم: دعا برای آمرزش گناهان: برای توضیح این مورد، می توان به دعای پر سوز و گداز ندبه اشاره کرد، منتظر در فرازی از آن از خدا می خواهد: «اللهم وأقم به الحقّ… و ذنوبنا به مغفوره و دُعاءَنا به مستجابا، خدایا به پا دار به وسیله او حق را و… به واسطه او گناهان ما را آمرزیده و دعای ما را مستجاب ساز.»(۲۳۴)
نهم: دعا برای رفع عقوبت و اثر ماتأخر گناهان: هرگاه مؤمنی برای تعجیل در فرج امام زمان علیه السلام دعا کند، همین امر سبب می شود، تا بلا و عقوبت از اهل زمین دفع شود و شاهد این مطلب احادیث متعددی است که به یک مورد اشاره می شود: امام باقرعلیه السلام می فرمایند: «یاتیَ علی الناس زمانٌ یغیب عنهم إمامهم فیاطوبی للثابتین علی أمرنا فی ذلک الزمان، إنّ أدنی مایکون لهم من الثواب أن ینادیهم الباری، جلّ جلاله، فیقول عبادی و إمائی آمنتم بسّری و صَدَّقتم بغیبی فأبشروا بحسن الثّواب منّی، فأنتم عبادی و امائی حقّاً، منکم أتقبَّل و عنکم أعفُوَ ولکم أغفر و بکم أسقی عبادی الغیث و أدفع عنهم البلاء ولو لاکم لأنزلَت علیهم عذابی؛ زمانی بر مردم خواهد رسید که امام آنها از ایشان، غایب است ای خوشا به حال آنان که بر امر ما پایدار بمانند، در آن زمان کمترین چیزی از ثواب که به آنها رسد، این است که خدای متعال به آنها ندا کند، بندگان من و کنیزان من به سرّ من ایمان آوردید و غیب مرا تصدیق کردید پس بشارت باد شما را به ثواب نیک از من، شما بندگان و کنیزان حقیقی که از شما قبول می کنم و از شما در می گذرم و شما را می آمرزم و شما بندگانم را از باران سیراب می گردانم و بلا را از آنها دفع می نمایم. اگر شما نبودید بلا را بر آنها نازل می کردم».(۲۳۵)
دهم: دعا برای نابودی دشمنان حضرت: این خواسته را می توان با عبارات زیبای «دعا در زمان غیبت امام زمان» – که طبق سفارش سیدبن طاووس خواندن این دعا را در عصر غیبت نباید مهمل گذاشت – می توان از خدا طلب نمود. در فرازی از این دعای پر عظمت،
قسمت دوم
چنین آمده است: «اللهم عجّل فرجه و أیده بالنّصر وانصر ناصریه واخذُل خاذلیه و دمدم علی من نصب له و کذَّب به و أظهر به الحقّ و أمِت بهِ الجَور؛ بار خدایا فرجش را زودتر برسان و به یاریت او را تأیید فرمای و یارانش را یاری ده و مخالفانش را خوار و ذلیل گردان و کسانی که با او به ستیز برخیزند و تکذیبش کنند نابود گردان و حق را به او آشکار کن و جور و ظلم را به دست او نابود ساز.»(۲۳۶)
امام عصرعلیه السلام برای تعجیل فرج خودشان، در یکی از دعاهای قنوت نماز خود از دل آتشین و سوز انتظار خود، این گونه حکایت کرده و این چنین از خداوند نابودی دشمنان را طلب می کند: «اللهم… قُلت: «فلمّا آسفونا انتقمنا منهم.» و إنَّ الغایه عندنا قد تناهت و إنّا لغضبک غاضبون و إنّا علی نصر الحق متعاصبون و إلی ورود أمرک مشتاقون و لأنجاز وَعدک مُرتقبون و لحلول و عیدک بأعدائک متوقّعون؛ خدایا تو فرمودی: پس آن گاه که ما را أسفناک ساختند، ما از ایشان انتقام گرفتیم.(۲۳۷) به راستی که مهلت و فرصت (برای ظالمان و جبّاران) نزد ما به سر آمده و ما برای خشم تو خشمگین هستیم و ما بر یاری حق هم عقیده هستیم و به صدور فرمانت مشتاقیم و در انتظار تحقّق وعده ات هستیم و چشم به راه فرا رسیدن تهدیدهایت نسبت به دشمنانت هستیم».(۲۳۸)
اینکه حضرت در دعا عرضه داشته اند که مهلت ظالمان از نظر ایشان پایان یافته، معنایش این نیست که خدای ناکرده خواسته باشد در کار خدا پیش از صدور فرمان او، شتاب بورزند یا اینکه از قضای الهی در مورد غیبت خویش اعلام عدم رضایت کند، هیچ مؤمنی چنین اشتباه بزرگی را مرتکب نمی شود چه رسد به امامی که مظهر ایمان کامل و بنده بی نظیر خدا می باشد؛ زیرا که ایشان بیشترین و کامل ترین درجه تسلیم و رضا را نسبت به خواست خدا و امر او دارند.(۲۳۹)
این جمله حضرت در حقیقت حال خود ایشان و زبان شکایت – البتّه همراه با رضایت – از دردهایی است که ایشان در این زمان دارند، وقتی به خدای خویش عرضه می دارند که فرصت از نظر ما تمام شده است، می خواهند ناراحتی خود – البتّه به خاطر خدا و رضای او بیان کنند. در ادامه عرضه داشته اند که: خشم ایشان، خشم خداست و در عین حال، مشتاقانه منتظر صدور فرمان الهی برای ظهور خود هستند؛ زیرا که با ظهور ایشان دشمنان اسلام نابود شده و انتقام الهی از آنان گرفته خواهد شد.
یازدهم: دعا برای کوتاهی دست ستمگران، در دعای شریف ندبه، از مهدی منتظرعلیه السلام به عنوان ریشه کن کننده ستمگران نام برده شده است. البته در آن فرازی از دعا که منتظر عاشق و دلسوخته امام به محضر مولایش استغاثه می کند و او را این چنین خطاب می کند: «أین المنتظرُ لإقامَهِ الأمت والعوج ، أین المرتجی لإزاله الجور والعدوان… أین قاصم شوکه المعتدین، أین هادم أبنیه الشرک والنفاق، أین مبیدُ أهل الفسوق والطُّغیان، أین حاصِد فروع الغیّ والشقاق… أین مبید العتاده والمرده، أین مستأصل اهل العناد والتضلیل والإلحاد»؛ «کجاست آن منتظر برای راست کردن کجی و نادرستی؟ کجاست آن جایگاه امید برای برانداختن ستم و بیدادگری؟ کجاست درهم شکننده شوکت متجاوزین و ستمکاران؟ کجاست ویران کننده بنیادهای شرک و نفاق؟ کجاست نابود کننده اهل فسق و گناه و سرکشان و ظالمان؟ کجاست درو کننده شاخه های گمراهی و نهال دشمنی؟ کجاست نابود کننده سرکشان و متمرّدان؟ کجاست برکننده ریشه اهل عناد و گمراه کنندگان و بی دینان؟»(۲۴۰)
داعی در این فقره از دعای ندبه علت گریه های خویش را بیان کرده از همان ابتدای کلام با استفاده از کلمه استفهامی «أین… به معنای کجاست – که در قالب ندبه می باشد، مقصود و منظور خود را مطرح کرده و گریه او گریه ای است بر فقدان این عزیز بزرگوار، علاوه بر آن خشم و نفرت خود را علیه ستمگران و غاصبان و تجاوزگران به حقوق ائمّه بزرگوار نشان می دهد.
دعا کننده در این فقرات، به دنبال گم شده اصلی خود – که موضوع اصلی دعای ندبه است می باشد، منتظر روزی است که او به امر الهی ظهور نموده و ریشه ستمکاری را بر کَنَد و تعجیل فرج او را از خدا درخواست می کند.
دوازدهم: دعا برای گسترش عدالت، دعا برای تعجیل فرج امام عادل که مصلح کل جهان هستی است و آرزوی عدالت گستری به دست او در ذهن همه منتظران پرورانده می شود. در زیارت حضرت صاحب الامر از امام مهدی علیه السلام به عنوان ظاهر کننده عدل یاد شده و فرج هر چه سریع تر او را از خدا طلب می کنیم:
«اللهم… وامْلأ به الارضَ عدلاً وأظهر به دین نبیّک؛ خدایا پر کن به وسیله او زمین را از عدل و آشکار نما به وسیله او دین پیغمبرت را».(۲۴۱)
«اللهم و أمت به الجور وأظهر به العدل؛ خدایا به وسیله او بیدادگری را از میان بردار و عدالت را به او پدیدآور».(۲۴۲)
«اللهم و… حتّی تُنیر بعدله ظلم و الجور و تطفی نیران الکفر و توضح به معاقد الحقّ و مجهول العدل»؛ «خداوندا… و تا این که به وسیله عدلش بیدادگری را از بین ببری و آتش کفر را خاموش گردانی و به وسیله او مشکلات حق و مجهولات عدالت را روشن ساز».(۲۴۳)
سیزدهم: دعا به منظور حصول خوشی در عصر ظهور: با فرج و ظهور امام زمان علیه السلام دولت کریمانه آن حضرت بر کل جهان تسلط می یابد و از این رو زمینه تمام خوشی ها فراهم می گردد. در دعای پرفیض افتتاح که در شب های ماه مبارک رمضان از نفس پاک روزه داران به محضر الهی صاعد می شود، رغبت و انتظار برای این دولت کریمه در جملات این دعا مطرح شده و این دولت با ویژگی های مخصوص خودش از خداوند طلب می شود. در فرازی از این دعا آمده:
«اللهم إنا نرغبُ إلیک فی دولهٍ کریمه تُعزُّ بها الإسلام و أهله و تذِلّ بهاالنِّفاقَ و أهله و تجعلنا فیها من الدّعاه إلی طاعته والقاده إلی سبیلک و تَرزُقنا بها کرامه الدنیا والاخره»؛ خدایا به راستی ما آرزومندیم به سویت در دولت جوانمردانه، که گرانمایه گردانی به وسیله آن اسلام و مردم مسلمان را و بدان نفاق و اهلش را خوار گردانی و ما را در آن از دعوت کنندگان به سوی فرمانبریت و راهبرانی به سوی دینت قرار دهی و کرامت دنیا و آخرت را بدان روزی ما کن».(۲۴۴)
چهاردهم: دعا کننده از خدا بخواهد، اجر عباداتش را تعجیل در ظهور قرار دهد، به عبارتی دیگر آن کسی که آرزومند قرار گرفتن در زمره یاران امام زمان علیه السلام است و در انتظار حکومت صالحانه او به سر می برد با تمام رفتار و اعمال صالح خود سعی می کند تا مدد رسان مصلح عدالت گستر باشد؛ زیرا با این کار خود، به ظهور هر چه سریع تر امام یاری می رساند.
پانزدهم: توفیق دعا کردن همه برای تعجیل فرج، دعا کننده باید از خداوند مسئلت نماید که به جمیع مؤمنین، توفیق این دعا (و حتی توبه کردن) را مرحمت فرماید که از دعا گویی آن حضرت، غفلت ننمایند؛ این امر به نوعی یاری و نصرت امام است. منتظران و عاشقان امام، در فرازی از دعای ندبه از محضر الهی درخواست خود را این گونه مطرح می کنند: «اللهم… و أعنّا علی تأدیه حقوقه إلیه والاجتهاد فی طاعته»؛ «خدایا….یاری کن ما را بر ادا کردن حقوقش به سوی آن و کوشش در اطاعت کردنش».(۲۴۵)
یکی از مصادیق اطاعت کردن امام، امتثال و فرمانبری از ایشان در جهت کثرت دعا برای تعجیل فرجشان می باشد. یعنی عمل کردن به فرمایش امام که فرموده اند: «واکثروا الدعاءَ بتعجیل الفرج، برای تعجیل در فرج بسیار دعا کنید».(۲۴۶)
از آن جایی که دعاهای مستجاب، دعای مؤمن در حقّ برادران ایمانی است که در غیاب آنها برای آنان دعا نماید پس این دعا در حق آنها، حتماً مستجاب است، به دلیل آنکه مؤمن دعا کننده، زبانش را به منزله زبان سایر مؤمنان قرار می دهد که در حق آنها از گناه پاک است.
پس هر مؤمنی که توفیق دعا نمودن همگان برای تعجیل فرج را از خدا بخواهد، علاوه بر اینکه دعای او مستجاب است، خود را در زمره یاران و منتظران واقعی حضرت مهدی علیه السلام قرار داده است.
شانزدهم: دعا برای پیروزی دین حق، دعا کردن به این منظور، در بسیاری از دعاها با الفاظ و عبارات تقریباً مشابهی آمده است که از آن جمله، دعای افتتاح است: «اللهم أظهر به دینک و سنّه نبیّک حتی لایستخفی بشی ءٍ من الحقّ مخافه احد من الخلق؛ خدایا آشکار کن به وسیله او دینت را و آیین و روش پیامبرت را تا اینکه پوشیده نماند چیزی از حق از ترس یکی از آفریدگانت.»(۲۴۷)
دیگر آنکه در صلوات بر ولی امر منتظَر این گونه آمده است: «اللهم وانْصُرهُ وانتصر به لدینک وانصر به أولیائک و اولیائه و شیعته وانصارهُ؛ خدایا او را یاری کن و به وسیله او دینت را یاری نما و به وسیله او دوستانت و دوستان او را و شیعیان و یاورانش را یاری کن.»(۲۴۸)
هفدهم: دعا به منظور انتقام گرفتن خدا از دشمنان و ظالمان آل محمّدعلیهم السلام یکی از اهداف و غرض های اشتیاق به فرج حضرت و انتظار ظهور، علاوه بر ظهور دین مبین الهی و غلبه آن بر همه ادیان، ظهور امر اولیاء معصومین علیهم السلام و خذلان جمیع دشمنان و انتقام از ظالمین آنها می باشد.
در دعای مشهور زمان غیبت امام زمان آمده است: «اللهم إنا نسئلک أن تأذن لولیک فی اظهار عدلک فی عبادک و قتل أعدائک فی بلادک….وارْمهم یا ربّ بحجرک الدامغ واضربهم بسیفک القاطع و بأسک الذی لاتردّه عن القوم المجرمین؛ خدایا از تو می خواهیم که اجازه دهی به ولیّت برای آشکار کردن عدالت در میان بندگانت و کشتن دشمنانت در شهرهای خودت و سنگ بارانشان کن به سنگ کوبنده ات و بزن آنها را با شمشیر برّانت و با کیفر و انتقام سختت که آن را از مردم بدکار، بازشان نگردانی».(۲۴۹)
هجدهم: درخواست از خدا که درود و رحمت ویژه خودش را بر آن حضرت بفرستد که با آن فرج آسان و زودتر شود. در دعای ندبه علاوه بر درود فرستادن به آن حضرت از خداوند ظهورش و اقامه حق را می طلبیم: اللهم… وصلّ علیه صلوه لاغایهَ لعددها و لانهایه لمددها ولانفاد لأمدها، خدایا درود فرست بر او درودی که شماره اش بی حد و مدّتش بی نهایت و تمام نشدنی باشد،.
«اللهم و أقم به الحق و أدحض به الباطل، خدایا به وسیله آن حضرت حق را به پا دار و باطل را به او نابود گردان.»(۲۵۰)
نوزدهم: دعا برای تعجیل در رفع محنت از چهره امام و دوری همّ و غم از قلب آن حضرت علیه السلام: «أنت یا ربّ الّذی تکشف الضُرّ و تجیبُ المضطرّ إذا دعاک و تنجی من الکرب العظیم، فاکشف الضّرّ عن ولیّک؛ تو ای پروردگار من، کسی هستی که مصیبت و بد حالی را رفع می کنی و انسان به اضطرار رسیده را آن گاه که تو را بخواند اجابت می کنی و از گرفتاری و اندوه رهایی می بخشی پس ناراحتی و پریشان حالی را از ولی خودت رفع کن».(۲۵۱)
«ضّر» در زبان عربی به مصیبت و بد حالی بدنی و روحی اطلاق شده و هر گونه زیان و خسارت روحی و پریشان حالی مصداق آن است. در این دعا از خدا می خواهیم که این «سوء حالی» را از امام زمان دور گرداند و ایشان را با اذن ظهورشان خوشحال فرماید.
این آموزه ای است که اهل معرفت را به بالاترین سطح انتظار فرج امامشان می رساند، در واقع کسی که امامش را از خودش بیشتر دوست دارد، پیش از آنکه انتظار رفع گرفتاری های خود را داشته باشد، چشم انتظار فرج ایشان است و در گرفتاری ها از اینکه امامش ناراحت می شود رنج می برد.
بر همین اساس، دوستدار واقعی امام زمان علیه السلام در گرفتاری های شخصی اش بیشتر به خاطر مولایش ناراحت می شود. تا برای خودش. برای او تحمل رنج امام در گرفتاری های شیعیان، از رنجی که خودش در گرفتاری هایش می برد، سخت تر و سنگین تر است پس در همه مصیبت ها چه آنکه مربوط به خودش است و چه آنکه به سایر مؤمنان و حتی سایر مخلوقات مربوط می شود، بیش از هر چیز، غم و غصّه های امام زمانش او را غمگین و ناراحت می کند و از همین جهت، انتظار فرج و گشایش امامش از انتظار فرج دیگران، برایش مهم تر است و همّ و غم خود را مصروف به این مطلب می گرداند، البته فرج ایشان فرج همه عالمیان است امّا نیّت انتظار فرجش بالاترین و خالص ترین نیتهاست. از این رو، دعا گوی امام بوده و از محضر الهی، تعجیل فرج را درخواست می کند.
بیستم: دعا برای خونخواهی امام حسین علیه السلام با تعجیل در فرج، در روز عاشورا که روز خروج حضرت صاحب الامرعلیه السلام برای جهاد و قتل دشمنان به ویژه برای خونخواهی حضرت اباعبداللَّه علیه السلام و همه مظلومان کربلاست و این دعای مخصوص با فضیلت، بسیار وارد شده که در آن روز خوانده شود که جملات زیادی از فقرات شریفه آن مشتمل است بر دعا و طلب فرج اهل بیت اطهارعلیهم السلام و طلب هلاک و خذلان دشمنانشان بر آن وجهی که در وقت ظهور قائمشان، وعده داده شده، بلکه همه آن دعای شریف مبتنی بر همین مطلب است.
پس لازم است که شیعیان در آن روز، کمال اهتمام را در حال جزع و حزن و ندبه در مصیبت حضرت اباعبداللَّه علیه السلام داشته و فرج اهل بیت اطهارعلیهم السلام را با ظهور حضرت قائم علیه السلام طلب نمایند، از طریق به این دعا یا ادعیه دیگری که برای فرج وارد شده یا به مضمون آنها، که به زبان خود دعا کننده، جاری شود که این دعای شریف به خصوص در چنین روزی، علاوه بر فضایل فراوان، نصرت و یاری نسبت به امام حسین علیه السلام خواهد بود. در فرازی از دعای مذکور، چنین آمده است: «اللهم فَرّج عن اهل محمّدصلی الله علیه وآله أجمعین وَاستنقذهم من أیدی المنافقین و الکُفّار.»: خدایا در اهل بیت محمّد فرج حاصل نما و همه آل او را از دست منافقان و کافران نجات بده…»
در فرازی دیگر آمده: «اللهم…اهدنا لایمان و عجل فرجنا بالقائم.»
خدایا ما را به سوی ایمان هدایت کن و فرج ما را با تعجیل در ظهور قائم برسان.»(۲۵۲)
علاوه بر این دعا، زیارت عاشورا به عنوان پر فضیلت ترین اقسام دعا است به وسیله آن به حضرت حسین بن علی علیه السلام می توان متوسل شد و با یادآوری احوال مظلومی حضرتش در حال تضرع از خدا، خواسته ای که مرتبط با ظهور حضرت مهدی علیه السلام است می توان از محضر ربوبی طلب کرد؛ زیرا که از این طریق (ظهور امام زمان) انتقام سالار شهیدان و شهدای کربلا گرفته می شود.
«أسل اللَّه أن یرزقنی طلب ثاری کم مع امام هدیً ظاهرٍ ناطقٍ بالحقِّ منکم؛ از خدا می خواهم که خونخواهی شما با امام مهدی، رهبر و راهنمای ظاهر و گویای به حق که از خاندان شماست، روزی ام کند».(۲۵۳)
پس از بیان تمام این موارد و ادعیه گنجانده شده در آنها می توان با تلاوت سایر دعاهای مربوط به امام زمان در زمره یاران حضرت محسوب شده و به فیض کامل نصرت و یاری ایشان فائز شویم. بر همه منتظران لازم است در طول شبانه روز و در اوقات نماز و زمان های سفارش شده، دعا برای تعجیل فرج را فراموش نکرده حتی آن را مقدم بر حوایج و دعاهای شخصی خود بدانند.
برگرفته از کتاب انتظار از دیدگاه روایات اهل بیت علیهم السلام نوشته خانم سکینه طاووسی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *