چگونگی پایان زندگی امام زمان

زندگی آن حضرت چگونه به پایان خواهد رسید؟
در میان عالمان و محدثان شیعه، این سخن پیامبر شهرت دارد که فرمود:
«ان أمر الخلافه یملکه أحد عشر اماما من صلب علی و فاطمه، ما منا الا مسموم أو مقتول.» [۱] .
یعنی: خلافت و جانشینی مرا، یازده امام از نسل علی و فاطمه به عهده خواهند گرفت. و از ما نیست جز اینکه بوسیله سم (خیانت) یا شمشیر بیداد، در راه حق و عدالت به شهادت خواهد رسید.
این روایت را یکی از یاران و شاگردان امام حسن علیه السلام بدین صورت آورده است که آن حضرت فرمود:
«و الله لقد عهد الینا رسول الله صلی الله علیه و اله و سلم ان هذا الامر یملکه احد عشر اماما من ولد علی و فاطمه علیهم السلام ما منا الا مسموم أو مقتول.» [۲] .
یعنی: به خدای سوگند! ما را با پیامبر گرامی عهد و پیمانی است که خلافت و جانشینی او را یازده امام از فرزندان علی و فاطمه علیهم السلام یکی پس از دیگری به عهده خواهند گرفت. و یادآوری کرد که: همه ی ما مسموم و یا شهید راه حق و عدالت خواهیم بود.
[صفحه ۸۸۴]
و از امام صادق علیه السلام نیز روایتی در تصدیق و تأیید این بیان رسیده است.
این از نظر روایات، اما از دیدگاه تاریخ:
هنگامی که به تاریخ بنگریم می بینیم، کتابهای تاریخی این رایت را تأیید می کند. چرا که تاریخ، بیانگر آن است که امیرمومنان علیه السلام با شمشیر به شهادت رسید و امام حسن علیه السلام بوسیله ی سم خیانت. امام حسین علیه السلام با شمشیر استبداد و امام سجاد با سم آن.
همین گونه کتابهای تاریخی، گواه این مطلب است و نیازی به برشمردن امامان نور علیهم السلام یکی پس از دیگری نمی نگریم که تا حضرت عسکری علیه السلام همگی در فشار استبداد حاکم بر عصر و زمانشان بودند و از سوی حکومتهای بیداگر «اموی» و «عباسی» نقشه ی خیانت کارانه ای برای شهادت آنان طرح و به اجرا درآمد.
نگارنده بر این باور است که تردید در این امور، تردید در حقایق مسلم و مسایل قطعی است و هر کس در اینها تردید کند به آفت کوته فکری که آفتی علاج ناپذیر است، گرفتار است.
بازگشت به بحث:
امام مهدی علیه السلام یکی از امامان راستین و آخرین آنهاست. از این رو روایت مورد بحث شامل حال آن گرانمایه عصرها و نسلها نیز می گردد.
آن حضرت، طبق این روایت، بطور طبیعی جهان را بدرود نمی گوید، بلکه با شمشیر ستم و یا بوسیله سم خیانت به شهادت می رسد.
نگارنده در منابع موجود، چیزی که دلالت بر شهادت آن گرانمایه ی جهان هستی داشته باشد، جز عبارت «الزام الناصب» نیافته است.
نویسنده ی کتاب فوق، تحت عنوان: «چکیده ی اعتقاد برخی از علما در مورد «غیبت»، «ظهور» و «رجعت امامان خاندان وحی و رسالت» آورده است که:
[صفحه ۷۸۵]
به عقیده ی برخی از علما، از جمله مسایلی که شایسته است بدان اعتقاد داشته باشیم، رجعت آل محمد صلی الله علیه و اله و سلم در عصر ظهور است….»
تا می گوید: «… پس از ظهور امام مهدی علیه السلام و گذشتن هفتاد سال از حکومت عادلانه و پربرکت او و سرشار ساختن زمین و زمان از عدل و داد، پایان زندگی سراسر افتخار او بسیر می رسد. و زنی تبهکار از «بنی تمیم» که بسان مردان مو بر چهره دارد، روزی به هنگام عبور آن حضرت از کوچه با افکندن سنگی از پشت بام، او را به شهادت می رساند. و حضرت حسین علیه السلام پس از رجعت به دنیا به همراه دیگر امامان نور علیهم السلام پیکر مطهر او را تجهیز و به خاک می سپارد….»
آنگاه نویسنده ی کتاب مورد اشاره، خاطر نشان می سازد که این جملات از روایات برگرفته شده است.
اما کاش این عالم بزرگوار روایاتی را که مطلب از آنها برداشت شده است می آورد تا چگونگی شهادت آن پیشوای جهانی برای ما روشن می گشت. و کاش نگارنده ی این کتاب، نام دانشمندی را که فشرده ی سخن او را آورده است ذکر می کرد.
… به هر حال، به نظر ما، این مطلب سربسته و نارسا و بدون دلیل است، از این رو پذیرفتن شهادت آن حضرت بدین صورت مشکل است.
شهادت او بوسیله ی «سم» نیز در روایات تصریح نشده است، بنابراین چگونگی رحلت آن گرامی را تنها خدا می داند و بس.
پاورقی
[۱] بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۳۶۳٫
[۲] بحارالانوار، ج ۲۷، ص ۲۱۷ و کفایهالاثر، ص ۲۲۶٫
برگرفته از کتاب مهدی علیه السلام از ولادت تا ظهور نوشته آقای محمد کاظم قزوینی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *