پالایش ناپاکیهای درونی در عصر ظهور

در قرآن، پالایش درونی، با عنوان «تزکیه» و «تزکّی» مطرح شده است. این دو از نظر لغوی به معنای پاکنمودن و یا پاکشدن از آنچه که باید از آن پاک شد و از نظر اصطلاحی، پاکیزهساختن نفس از شرور و آلودگیها است. بزرگترین هدف پیامبران، تهذیب و تزکیه نفوس انسانی بوده است. آنان آمدند تا جان انسانها را از زشتیها و صفات حیوانی پاک و پاکیزه سازند و خوبیها و مکارم اخلاقی را پرورش دهند. آنان آمدند تا به انسانها درس خودسازی بیاموزند و در طریق شناخت اخلاق زشت و کنترل و مهار امیال و خواستههای مخرب نفسانی، یار و مددکارشان باشند.
عصر ظهور به راستی، دوران تزکیه و پاکیزگی جانها است؛ هم با برنامههای پیامبرانه امام زمان و هم با آگاهاندن و سوقدادن مردم به آن.
برگرفته از کتاب درس نامه مهدویت جلد ۴ نوشته خدامراد سلیمیان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *