ویژه میلاد امام زمان (عج) – درباره جشن های نیمه شعبان

درباره جشن های نیمه شعبان

ماه شعبان که از راه می‌رسد، پس از سپری شدن آغازین روز‌های آن که مصادف با ولادت امام حسین علیه السلام، ‏‏حضرت ابالفضل علیه السلام و امام سجاد علیه السلام است،
گویی شهر و دیار، کوی و برزن به جنبش و تکاپو برای ‏گرامیداشت ‏مولود نیمه شعبان می‌افتد و از این رهگذر صحنه‌های زیبای عشق به مهدی موعود علیه السلام در جنبشی ‏کاملاً مردمی و ‏عاشقانه خلق می‌شود که بدون شک در ایام دیگر سال مثل آن تکرار ناشدنی است.‏‎ ‎ برگزاری جشن‌های باشکوه نیمه شعبان اگر چه زیبا و پر از حسنه است اما متأسفانه رسوخ خرافات و انجام ‏برخی ‏حرکات نسنجیده، زیبایی آن را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، به عنوان مثال ساختن ‏مجسمه‌های اژد‌ها، حیوانات و این قبیل ساخته‌های عوامانه، ضمن آن که حال و هوای مذهبی و ‏معنوی جشن‌ها را ‏کمرنگ و نامحسوس می‌کند، به دلیل رسوخ خرافات و بدعت‌هایی در آن، ذهن جوان ‏مسلمان ایرانی را از درک ‏حقیقت و معرفت مهدوی دور می‌کند؛ حقیقت و معرفتی که بی‌گمان غایت اصلی همه ‏این شور و شعف‌‌ها و ‏برگزاری جشن‌ها می‌باشد و غفلت از آن ضایعه اسف باری است که دل نازنین امام ‏عصر(عج) را به درد ‏می‌آورد.‏‎ ‎ مسأله تأسف بار دیگر پخش موسیقی‌های لس‌آنجلسی در برخی چادر‌هایی است که به مناسبت نیمه شعبان درکوچه ‏و ‏محلات دایر می‌شود که گذشته از حرمت شرعی آن، خود عامل وهن اهل بیت علیه السلام و شخص امام زمان(عج) ‏است. ‏البته ناگفته نماند که در سالیان اخیر حجم این قبیل ناهنجاری‌های دینی در شهر‌ها رو به کاهش ‏گذاشته است با این ‏حال نمی‌توان به طور کلی از وجود آن غافل شد و بی‌تفاوت از کنارش گذشت.‏‎ ‎ نکته حایز اهمیت دیگر در این میان ضرورت تبیین زوایای گوناگون مهدویت برای جوانان و به ویژه ‏پاسخ‌گویی ‏به ده‌ها و صد‌ها شبهه‌‌ای است که در ارتباط با امام زمان(عج) طرح می‌شود. این وظیفه البته در ‏وهله نخست از ‏عالمان دینی مورد انتظار است و این که بتوانند متناسب با درک و فهم مخاطبان خویش و نیز ‏بهره‌گیری از بیان ‏شیوا و جذاب در انجام این مأموریت خطیر موفق باشند و برای این کار چه زمانی بهتر از ‏ایام نیمه شعبان و چه ‏مکانی مناسب‌تر از چنین محافلی که جوانان در آن گردهم می‌آیند.‏‎ ‎چه خوب است بانیان این مجالس و محافل از اساتید و روحانیونی که در این زمینه دارای تخصص لازم‌اند و از انحرافات و آسیب‌ها جدایند بهره کافی ببرند. آنچه مشخص است این که متاسفانه عوامل تخریب فرهنگ مهدویت متاسفانه در سالهای اخیر افزایش یافته است. ‏شاید اشاره به این عوامل به اختصار لازم باشد تا خطرها مطرح گردند و افرادی که‎ ‎برای مقابله با این خطرها ‏احساس وظیفه می کنند به فکر چاره بیافتند‎. ‎۱ ‎ـ ترویج خرافات و پیرایه بستن به وجود مقدس حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه الشریف‎ . ‎۲ ‎ـ توقیت‎ ‎یا تعیین زمان برای ظهور حضرت با آن‌که مورد نهی صریح است و کسی نمی‌تواند و حق ندارد زمانی برای ظهور تعیین کند. ‎۳ ‎ـ ادعای ارتباط با حضرت حجت علیه السلام که شمار مدعیان در سالهای اخیر رو به فزونی رفته و همچنان ‏ادامه دارد‎ . ‎۴ ‎ـ بیان این قبیل ادعاها ـ چه مربوط به گذشته و چه مربوط به حال ـ توسط بعضی سخنرانان و مداحان و سرگرم ‏کردن مردم بی خبر به‎ ‎مطالبی که با مبانی دینی در تضاد است‎ . ‎۵ ‎ـ پخش برخی مطالب سست از رسانه ملی که وجهه ای حکومتی دارد و در باور مردم تاثیرگذار است‎ . ‎۶ ‎ـ اضافه شدن بر تعداد اماکنی که ادعای تعلق آنها به حضرت امام زمان علیه السلام از طریق افراد سودجو ‏مطرح می شود و افراد‎ ‎بی خبر نیز آنرا باور می کنند و این اماکن به محل رفت و آمدهای عمومی تبدیل می شوند ‏و عناصر فریبکار هر روز پیرایه هائی نیز بر‎ ‎پیرایه های موجود اضافه می نمایند‎. ‎۷ ‎ـ رواج ملاهی و مناهی و منکرات در مجالس جشن نیمه شعبان و به فراموشی سپرده شدن سنت های قدیمی که ‏بر اعتقادات دینی‎ ‎استوار بودند و پایه های اعتقادی مردم را تحکیم می کردند‎. ‎۸ ‎ـ سوء استفاده هائی که دشمنان مهدویت از رواج خرافات در میان مردم می کنند و اصل اعتقاد به مهدی موعود ‏را زیر سئوال‎ ‎می برند‎. ‎در برخورد با این خطرها‎ ‎وظیفه همه پیروان اهل‌بیت بسیار سنگین‎ ‎است. با تمام تلاش و کوشش مراجع بزرگوار و علمای دلسوز، باز به نظر می‌رسد، جای افرادی چون شهید مطهری‏‎ ‎خالی است که با قلم و بیان ‏خود در برابر اینهمه انحرافات ایستاده و امام زمان علیه السلام را با علم خود در این دوران غربت یاری‎ ‎نمایند. فرهنگ مهدوی مظلوم است . این مظلومیت را حوزه های علمیه با قیام علمی و تبلیغی خود می توانند برطرف ‏کنند‎.‎ وختم کلام هم این که اگر ما ادعای شیعه بودن داریم و خود را از محبان حضرت حجت‌(عج) به حساب می‌آوریم ـ ‏‏که ان‌شاء‌ا… همین گونه هم است ـ باید ضمن حضور در شادی‌های اهل بیت علیه السلام با رفتار و کردار خود وظیفه ‏شیعه ‏بودن خویش را به درستی انجام دهیم و بکوشیم که در برگزاری جشن‌های ماه شعبان، موجب ‏عزت‌مندی بیشتر دین ‏و آیین‌‌مان گردیم نه این که خدای ناکرده با افتادن در دام خرافات، موجب وهن بزرگان ‏دین‌مان باشیم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *