ورع و عفت خانم ها در دین در روایات

همه شیعیان امام شناس- اعمّ از زن و مرد- موظّف به یاری امام زمانشان هستند. همه باید در عمل، مبلّغ دین باشند؛ چرا که وظیفه تبلیغ و معرّفی امام زمان علیه السلام خاصّ مردان نیست. بانوان نیز باید در امر تبلیغ و معرّفی امام زمانشان، با مردان سهیم باشند. پس برای این که بتوانند این وظیفه خویش را به خوبی ادا کنند، باید در درجه اوّل، خودشان عامل به دستورات دین باشند و روح ورع یا مراقبت از دین را در خود تقویت نمایند.
کسی که می خواهد با عمل خود به تبلیغ دین بپردازد، باید تا آن جا که می تواند، ورع در دینداری را رعایت کند. برخی از این رعایت ها ویژه خانم هاست، که متاسّفانه گاهی اوقات، آن چنان که شایسته زنان شیعه است، رعایت نمی شود. این عدم رعایت اگر رواج پیدا کند، سبب می شود که بعضی از ارزش های صحیح، در میان افراد متدیّن به صورت وارونه جلوه کند.
امّا کسانی که به واقع می خواهند امام زمان خود را یاری کنند، باید در درجه اوّل وظایف خود را خوب بدانند و سپس با عمل به آن ها رضای اهل بیت علیهم السلام را جستجو نمایند؛ حتّی اگر با ارزش های ساختگی در جامعه و آن چه در بین مردم رایج است، مخالفت و تعارض داشته باشد.
در این قسمت به بیان برخی از مسائلی می پردازیم که مخصوص بانوان است و به دینداری آن ها مربوط می شود؛ تا ان شاءالله بتوانند با آگاهی بهتر نسبت به وظایف خویش، راه پیاده کردن ورع را بیش تر بشناسند و به آن کامل تر عمل کنند و از طریق ثبات در دینداری به تبلیغ دین بپردازند.
سیره عملی حضرت زهرا علیها السلام می تواند بهترین الگو و منبع برای خانم ها در جهت شناخت وظایف خاصّ ایشان باشد.
{صفحه۴۳۹}
از امام صادق علیه السلام نقل شده است که:
امیرالمومنین علیه السلام و حضرت زهرا علیها السلام نزد پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم رفتند، تا ایاشن در مورد وظایف خاصّ هرکدام حکم فرمایند.
پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم چنین حکم فرمودند که: حضرت فاطمه علیها السلام کارهای داخل منزل را انجام دهند، و امیرالمومنین علیه السلام وظایف خارج از منزل را بر عهده گیرند. این جا بود که حضرت زهرا علیها السلام فرمودند:
فلا یَعلَمُ ما دَخَلَنی مِنَ السُّرورِ اِلاَّ اللهُ بِإِکفائی رَسُولُ اللهِ تَحَمُّلَ اَرقابِ الرِّجالِ.(۱)
جز خدا کسی نمی داند که من چقدر خوشحال شدم از این که پیامبر خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم تماس و برخورد با مردها را از عهده من برداشتند!
اگر پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم کار بیرون از خانه را به عهده حضرت زهرا علیها السلام می گذاشتند، ایشان ناچار با مردها سر و کار پیدا می کردند و می بینیم که دختر پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم بسیار از این کار کراهت داشتند. در مقابل، انجام وظیفه در خانه را برای خود پسندیده دانسته و آن را حقیر نشمرده اند.
هر خانم متدیّنی، باید در انتخاب کار و وظیفه خویش، در درجه اوّل رضای خدا و اهل بیت علیهم السلام را جست و جو کند و کار کردن بر آن مبنا را برای خود افتخار بداند؛ حتّی اگر محیط و اجتماع، پذیرای عمل او نباشند و نحوه عملکرد او را نشانه بی عرضگی او بدانند.
اگر در بعضی شرایط خاص و محدود، خانم ها به دلایل مختلف مجبور به کار کردن در خارج از خانه می شوند، باید همواره به این نکته توجّه کنند که خروج از منزل برای آن ها به عنوان «ارزش» مطرح نشود، بلکه این امر از روی ضرورت و اجبار مطرح شده است؛ به طوری که اگر ضرورتی در کار نبود، ترجیح می دادند مطابق تقسیم کار پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم عمل نمایند.
البتّه کسانی که تفقّه در دین داشته باشند، از شناخت مسئولیّت خویش و عمل به

۱- وسائل الشّیعه/ ج۱۴/ باب ۸۹/ ح۱٫
{صفحه۴۴۰}
آن، خشنود و راضی می شوند. هم چنان که حضرت زهرا علیها السلام خشنودی خود از حکم پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم را وصف ناپذیر شمردند.
حضرت امیرالمومنین علیه السلام نیز وقتی بی دقّتی مردها در کنترل خروج زن ها از منزل و برخورد آن ها با نامحرم را دیدند، با تعجبّ بسیار، آن ها را چنین عتاب و خطاب فرمودند:
یا اَهلَ العِراقِ نُبِّتتُ اَنَّ نِساءَکُم یُدافِعنَ الرِّجالَ فِی الطَّریقِ، اَما تَستَحیُونَ؟!(۱)
ای اهل عراق! به من خبر رسیده که زنان شما در کوچه ها با مردها برخورد می نمایند، آیا حیا نمی کنید؟!
اَما تَستَحیُونَ وَ لا تَعارُونَ نِساءَکُم یَخرُجنَ اِلَی الاَسواقِ وَ یُزاحِمنَ العُلُوجَ؟!(۲)
آیا حیا نمی کنید؟! و آیا غیرت نمی کنید که زن های شما به بازارها می روند و با مردهای خشن سر و کار پیدا می کنند!
وقتی زنان در مکان های عمومی مثل بازار رفت و آمد کنند، خواه ناخواه برخوردهای گوناگونی با مردان نامحرم پیدا می کنند؛ اعمّ از برخوردهای فیزیکی که در جاهای شلوغ بیش تر پیش می آید، یا سر و کلّه زدن و اختلاط های گوناگون درباره مسائل مختلف، که همه این ها خلاف رضای پروردگار متعال و اهل بیت علیهم السلام است.
برگرفته از کتاب آفتاب در غربت نوشته آقای محمد بنی هاشمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *