نام های مادر حضرت مهدی (عج)

در کانون خانواده امام عسکری (ع) ، آن بانوی گرامی را به نامهای مختلفیـ از قبیل: «نرجس»، «سوسن»، «صقیل» (یا «صیقل»)، «حدیثه»، «حکیمه»، «ملیکه»، «ریحانه» و «خمط» ـ صدا میزدند.
از دیدگاه یکی از پژوهشگران علت تعدّد نامهای آن بانو، میتواند چند چیز باشد:
۱٫ علاقه و محبت فراوان مالک او به وی، باعث شده بود با بهترین اسمها و زیباترین نامها، او را صدا بزند. از این رو تمام نامهای آن بانو، از اسامی گلها و شکوفهها است؛ چون مردم این صداها و نامهای مختلف را شنیده بودند، می پنداشتند که تمام اینها اسامی آن بانوی بزرگوار است.
۲٫ این بانوی گرامی پس از اینکه وارد کانون خانواده امام (ع) شد، خط مشی و مسیر دیگری ـ بر خلاف سایر کنیزان ـ داشت؛ زیرا او مادرِ حضرت مهدی (عج) بود. او فشار و ظلم ستمگران و حکومتها را میدید و میدانست مدتی باید در زندان به سر برد. او میدانست که باید برای حفظ خود و فرزند گرامیاش، نقشههایی بیندیشد، تا حاکمان وقت، ندانند صاحب کدام نام را باید زندانی کنند و حامل نور مهدی (عج) کدام است. بر این اساس هر روز نامی تازه برای خود مینهاد و در خانواده امام (ع) او را به این نامها میخواندند تا دشمنان خیال کنند که این نامهای مختلف، مربوط به چند نفر است و نفهمند این اسامی، همه مربوط به یک نفر است.(۱)
۱- پژوهشی در زندگی امام مهدی ۴ و نگرشی به غیبت صغرا، ص ۲۰۴ و ۲۰۵٫
برگرفته از کتاب درس نامه مهدویت نوشته:خدامراد سلیمیان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *