موعود

موعود
یکی از لقب های بسیار معروف حضرت مهدی (ع) «موعود» است . این لقب از آن جهت به آن حضرت داده شده است که نوید ظهور او توسط انبیای الهی به تمام امت ها رسیده است و در نتیجه آن عقیده به ظهور یک منجی بزرگ الهی در آخر الزمان که جهانیان را از یوغ ستم و بیداد رهایی خواهد بخشید به عنوان یک اعتقاد عمومی و همگانی مطرح است . به گونه ای که امروزه هیچ مذهب و آیینی را نمی توان یافت که معتقد به ظهور منجی بزرگ جهانی از جمله آموزه های اصلی و پایه های اعتقادی آن نباشد . به علاوه علیرغم وقوع تحریف در متون کتاب های دینی ادیان گذشته، در بخش های زیادی از آنها به نمونه های از این نویدها بر می خوریم . به عنوان مثال در زبور حضرت داود (ع) که تحت عنوان مزامیر در لابلای عهد عتیق آمده است در حداقل سی و پنج مورد نویدهایی درباره ظهور موعود جهانی به چشم می خورد . همین طور در عهد عتیق (تورات) در کتاب های اشعیای نبی در فصل ۱ و ۴۵ و زکریای نبی فصل ۱۴ و صفینای نبی فصل ۳ و سلیمان نبی فصل ۲، حزقیل نبی فصل ۲۱ و … در این باره مطالب زیادی آمده است .
در اناجیل اربعه به این موضوع بیش از سایر منابع دینی سابق پرداخته شده است . در قاموس کتاب مقدس «مستر هاکس » تصریح دارد که در انجیل و ملحقات آن (عهد جدید) کلمه پسر انسان بیش از هفتصد بار تکرار شده است که تنها سی مورد آن با حضرت عیسی (ع) قابل تطبیق است و حدود پنجاه مورد دیگر از نجات دهنده موعودی سخن می گوید که در آخرالزمان ظهور خواهد کرد و حضرت عیسی (ع) نیز با او خواهد آمد تا او را یاری نماید .
به همین ترتیب در کتاب های مقدس سایر آیین ها، نظیر زردشتیان، هندوها، بودائیان و … که رهبران آنها خود را پیامبر آسمانی معرفی می کرده اند مباحث زیادی در زمینه منجی و موعود جهانی بیان شده است . مجموعه این گونه مطالب به وضوح اصیل و جهانی بودن اعتقاد به ظهور یک موعود بزرگ را به اثبات می رساند . گذشته از این در چند مورد، برخی از وعده های مهم موجود در آیات قرآنی به قیام امام زمان (ع) تطبیق شده است که از جمله آنهاست:
الف: آیه ۵۵ سوره نور: «خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده اند و اعمال صالح انجام داده اند وعده می دهد که آنها را حتما خلیفه روی زمین قرار دهد …» .
در تفسیر این آیه و در پاسخ به این سؤال که این وعده الهی از آن کیست مفسران با استناد به روایاتی از ائمه اطهار، علیهم السلام، می گویند این آیه اشاره به حکومت جهانی حضرت مهدی (ع) دارد که روزی قیام کرده شرق و غرب عالم را از طریق اجرای قوانین حیاتبخش قرآن تحت لوای حکومتش در خواهد آورد و آیین حق اسلام را در همه جا حاکمیت می بخشد، ستم، ناامنی، ترس از جنگ و قحطی و … را به عدل و صلح و عدالت و امنیت پایدار تبدیل خواهد ساخت . طبرسی در این باره تصریح دارد که این آیه در حق مهدی آل محمد (ص) است . (۱)
نقل شده است وقتی ابو بصیر از تفسیر این آیه از حضرت امام صادق (ع) سؤال کرد آن حضرت در پاسخ فرمود:
این آیه در حق قائم آل محمد (ص) و اصحاب او نازل شده است . (۲)
ب: آیه ۲۲ و ۲۳ سوره ذاریات: «و رزق شما و هر چه به شما وعده شده در آسمان است . پس سوگند به پروردگار آسمان ها و زمین که این سخن، آنچنان که سخن می گویید، حتمی است » .
از امام سجاد (ع) روایت شده است که این آیات به مسئله قیام مهدی (ع) که از خاندان پیامبران است اشاره دارد و … (۳)
در زیارت معروف حضرت مهدی (ع) که مرحوم سید بن طاووس آن را نقل می کنند از آن حضرت در یک مورد با تعبیر موعود امت ها یاد شده است:
«السلام علی المهدی الذی وعد الله عز و جل به الامم ان یجمع به الکلم و یلم به الشعث و یملابه الارض قسطا و عدلا و یمکن له و ینجر به وعد المؤمنین » (۴)
درود بر آن مهدی که خداوند عزوجل وعده ظهور او را به امت ها داده است که به وسیله او وحدت و یکپارچگی را جایگزین پراکندگی و تفرقه نموده و وعده هایی که به مؤمنان داده شده است به دست او عملی خواهد شد …
بنابراین چون امام مهدی (ع) همان خلیفه الهی است که وعده ظهور حکومت عادلانه او توسط تمام سفیران آسمانی به افراد تمام جوامع بشری داده شده است ایشان را به عنوان «موعود» می خوانند و همه امت ها علیرغم اختلاف نظری که در بیان مشخصات و اوصاف او دارند، ایشان را به عنوان موعود بزرگ الهی می شناسند; همو که پس از ظهور، همه انسان ها را به سعادت واقعی که همواره در آرزوی آن به سرمی برده اند رهنمون خواهد شد و به ظلم و بی عدالتی پایان خواهد بخشید .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *