متن نامه دوم شیخ مفید با امام مهدی

نامه دوم نامهای است که شیخ طبرسی به طور مرسل «۴۷» از حضرت مهدی- سلام اللّه علیه- نقل کرده و همچون نامه نخستین دارای ارزشی بسیار است:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ سلام اللّه علیک ایّها الناصر للحقّ الداعی إلیه بکلمه الصّدق. فإنّا نحمد اللّه إلیک الّذی لا إله إلّا هو، الهنا و إله آبائنا الاوّلین. و نساله الصّلاه علی سیّدنا و مولانا محمّد خاتم النّبیّین، و علی اهل بیته الطّاهرین.
و بعد: فقد کنّا نظرنا مناجاتک، عصمک الله بالسّبب الّذی وهبه الله لک من اولیائه و حرسک به من کید اعدائه. و شفعنا ذلک الآن من مستقرّ لنا بنصب فی شمراخ من بهماء صرنا إلیه آنفا من غمالیل الجانا إلیه السّباریت من الإیمان. و یوشک ان یکون هبوطنا إلی صحصح من غیر بعد من الدّهر و لا تطاول من الزّمان. و یاتیک نبانا بما یتجدّد لنا من حال، فتعرف بذلک ما نعتمده من الزّلفه إلینا بالاعمال. و اللّه موفّقک لذلک برحمته.
______________________________
(۴۷) احتجاج ۲/ ۳۲۴ چاپ نجف. روایت مرسل، روایتی است که سند آن نقل نشده و نقلکننده با حذف وسائط مستقیما از گوینده حدیث نقل میکند.
تاریخ غیبت کبری ،ص:۱۹۵
فلتکن- حرسک اللّه بعینه الّتی لا تنام- ان تقابل لذلک فتنه تسبل نفوس قوم حرثت باطلا لاسترهاب المبطلین، یبتهج لذمارها المومنون، و یحزن لذلک المجرمون.
و آیه حرکتنا من هذه اللّوثه، حادثه بالحرم المعظّم من رجس منافق مذمّم، مستحلّ للدّم المحرّم، یعمد بکیده اهل الإیمان، و لا یبلغ بذلک غرضه من الظّلم و العدوان. لانّنا من وراء حفظهم بالدّعاء الذی لا یحجب عن ملک الارض و السّماء. فلیطمئنّ بذلک من اولیائنا القلوب و لیثقوا بالکفایه منه، و إن راعتهم بهم الخطوب. و العاقبه بجمیل صنع اللّه سبحانه تکون حمیده لهم ما اجتنبوا المنهیّ عنه من الذّنوب.
و نحن نعهد إلیک- ایّها الولیّ المخلص المجاهد فینا الظّالمین، ایّدک اللّه بنصره الّذی ایّد به السّلف من اولیائنا الصّالحین- انّه من اتّقی ربّه من إخوانک فی الدین و اخرج ممّا علیه إلی مستحقّیه کان آمنا من الفتنه المبطله و محنها المظلمه المضلّه، و من بخل منهم بما اعاره اللّه من نعمته علی من امره بصلته، فإنّه یکون خاسرا بذلک لاولاه و آخرته.
و لو انّ اشیاعنا- وفّقهم اللّه لطاعته- علی اجتماع من القلوب فی الوفاء بالعهد علیهم، لما تاخّر عنهم الیمن بلقائنا، و لتعجّلت لهم السّعاده بمشاهدتنا علی حقّ المعرفه و صدقها منهم بنا. فما یحبسنا عنهم إلّا ما یتّصل بنا ممّا نکرهه و لا نوثره منهم. و اللّه المستعان و هو حسبنا و نعم الوکیل. و صلاته علی سیّدنا البشیر النذیر محمّد و آله الطاهرین و سلّم.
و کتب فی غرّه شوّال من سنّه اثنتی عشر و اربعمائه.
نسخه التوقیع بالید العلیا- صلوات اللّه علی صاحبها- هذا کتابنا إلیک ایّها الولیّ الملهم للحقّ العلیّ، بإملائنا و خطّ ثقتنا. فاخفه عن کلّ احد، و اطوه، و اجعل له نسخه تطلع علیها من تسکن إلی امانته من اولیائنا- شملهم اللّه ببرکتنا، إن شاء اللّه. الحمد للّه. و الصّلاه علی سیّدنا محمّد النبیّ و آله الطّاهرین.
تاریخ غیبت کبری ،ص:۱۹۶
(۱) به نام خداوند بخشنده مهربان سلام و درود خدا بر تو ای یاور حق، و ای کسی که با گفتاری راستین، مردم را به سوی حق فرا میخوانی. ما خداوند را در منظر تو سپاس میگزاریم، خداوندی که جز او خدایی نیست، خدای ما و خدای نیاکان ماست. و درود بر آقا و مولایمان حضرت محمّد خاتم پیامبران و بر خاندان پاکش را از او خواستاریم.
(۲) و بعد: ما شاهد و ناظر مناجات تو- که خداوند با آن وسیلهای که به سبب اولیاء خویش به تو بخشیده تو را حفظ فرماید و از مکر و نیرنگ دشمنانش در امان دارد- بودیم، و برآورده شدن آن را از خدا خواستیم، در حالی که در جایگاهمان در قلّه کوهی در مکانی ناشناخته سکونت داریم که اخیرا به خاطر افرادی بیایمان به ناچار از منطقهای پردرخت بدینجا آمدهایم و به همین زودی از این محل به دشتی همواره که چندان از آبادی دور نباشد، فرود آئیم. و از حالات آینده خود آگاهت سازیم، تا بدین وسیله از اعمالی که موجب تقرّب به ما میگردد آگاه گردی. و خداوند تو را به رحمت خود برای این کار توفیق بخشد.
پس تو- که خداوند با چشم عنایت خویش که هرگز آن را خواب نگیرد نگهداریت کند- به سبب آن (آشنایی با اعمال مزبور) باید که رو در روی آشوبی که مردمی را که بیهوده و باطل را در دل کاشتهاند به هلاکت خواهد افکند، بایستی تا باطلاندیشان و بیهودهکاران را بترسانی که از سرکوبی آنان، مومنان شاد گشته و تبهکاران اندوهگین میگردند.
(۳) و نشانه جنبش ما از این «لوثه» «۴۸» حادثهای است که در مکّه معظّمه روی خواهد داد، از سوی پلیدی منافق و نکوهیده که خونریزی را مباح دانسته، و با کید و نیرنگ خود آهنگ جان مومنان نموده، امّا به هدف ظالمانه و ستمبار خود نخواهد رسید. زیرا که ما پشت سر مومنان ایستاده و با دعایی که از سوی پادشاه آسمان و زمین استجابتش تاخیر نمیافتد، آنان را نگهداری میکنیم. تاریخ غیبت کبری ۱۹۶ دیدگاه ششم: ارائه متن نامه دوم ….. ص : ۱۹۴
____________________________________________________________
(۴۸) معنای قطعی این کلمه و عبارت اخیر روشن نیست. مولّف- چنانکه خواهد آمد- این کلمه را تعبیری از همان فتنه میداند، ولی معنای لغوی آن را بیان نکرده است. مرحوم نوری آن را در نجم الثاقب/ ۳۲۳ به «راه تنگ» ترجمه نموده، و برخی نیز به معنای «خانهنشینی» گرفتهاند. (مترجم)
تاریخ غیبت کبری ،ص:۱۹۷
(۱) پس دلهای دوستان ما بدان اطمینان یابد و بدانند که از آسیب و زیان او در امان خواهند بود- گرچه دشواریها و درگیریهای هولناک آنان را بترساند- و فرجام کار برای آنان، با دخالت و کار نیکوی خداوند، مادامیکه شیعیان از گناهان دوری گزینند، پسندیده و نیکو خواهد بود.
و ما به تو- ای دوست با اخلاص که در راه ما با ستمگران در ستیز و پیکاری، خداوند تو را به همانگونه که دوستان شایسته پیشین ما را تایید فرموده است، تایید نماید- گوشزد میکنیم که هر یک از برادران دینی تو که تقوای خدایش پیشه کرده و آنچه را که به گردن دارد به مستحقانش برساند، در فتنه ویرانگر بر باد دهنده و گرفتاری و آشفتگیهای تاریک و تیره کننده آن در امان خواهد بود. و آن کس که در دادن نعمتهایی که خداوند به او کرامت فرموده، به کسانی که فرمان رسیدگی به آنها را داده، بخل ورزد، بدین سبب در دنیا و آخرتش زیانکار خواهد بود.
(۲) و اگر چنانچه شیعیان ما- که خداوند به طاعت خویش توفیقشان دهد- در راه ایفای پیمانی که بر دوش دارند، همدل میشدند، میمنت ملاقات ما از ایشان به تاخیر نمیافتاد و سعادت دیدار ما زودتر نصیب آنان میگشت؛ دیداری بر مبنای شناختی راستین و صداقتی از آنان نسبت به ما.
پس ما را از ایشان دور نمیدارد، مگر آن دسته از کردارهای آنان که ما را ناپسند و ناخوشایند است و از آنان روا نمیدانیم. و خداوند یاریکننده است، و ما را کفایت کرده و وکیل خوبی است. و درود او بر آقای بشارت دهنده و بیم دهنده ما، محمّد و خاندان پاک او باد.
این نامه در اوّل ماه شوّال سال چهار صد و دوازده نوشته شد.
(۳) دستخط مبارک که درود خدا بر نویسنده آن باد:
این است نامه ما به تو ای دوستی که به حقیقت والائی الهام یافتهای که به املاء و تقریر ما و خطّ یکی از افراد مورد اطمینانمان نوشته شده است.
پس آن را از همگان پنهان بدار و آن را در هم پیچ و به هیچ کس منمای. و نسخهای از روی آن بردار، و آن عدّه از دوستانمان را که به امانتشان اطمینان داری، بر آن آگاه کن. ان شاء اللّه خداوند آنان را به برکت ما، مشمول [برکات و فیوضات] بگرداند. ستایش و سپاس از
تاریخ غیبت کبری ،ص:۱۹۸
آن خداوند است. و درود و رحمت بر آقای ما محمّد پیامبر خدا و خاندان پاک او باد.
برگرفته از کتاب تاریخ غیبت کبری نوشته اقای محمد صدر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *