قیام امام زمان ایام الله

«ایّام اللّه» به معنای روزهای خدا است که در قرآن دوبار مورد اشاره قرار گرفته است:
۱٫ «وَ لَقَدْ اَرْسَلْنا مُوسی بِآیاتِنا اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَکَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ وَ ذَکِّرْهُمْ بِاَیَّامِ اللَّهِ إِنَّ فی ذلِکَ َلآیاتٍ لِکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ» [۱] ؛ «در حقیقت، موسی را با آیات خود فرستادیم [و به او فرمودیم] که قوم خود را از تاریکیها به سوی روشنایی بیرون آور، و روزهای خدا را به آنان یادآوری کن که قطعاً در این [یادآوری]، برای هر شکیبایِ سپاسگزاری عبرتهاست».
۲٫ «قُلْ لِلَّذینَ آمَنُوا یَغْفِرُوا لِلَّذینَ لا یَرْجُونَ اَیَّامَ اللَّهِ لِیَجْزِیَ قَوْمًا بِما کانُوا یَکْسِبُونَ» [۲] ؛«به کسانی که ایمان آوردهاند، بگو تا از کسانی که به روزهای [پیروزیِ] خدا امید ندارند در گذرند، تا [خدا هر] گروهی را به [سبب] آنچه مرتکب میشدهاند به مجازات رساند.».
خداوند در آیه نخست به یکی از ماموریتهای بزرگ حضرت موسیعلیه السلام اشاره کرده، میفرماید: «تو موظفی که ایّام الهی و روزهای خدا را به یاد قوم خود بیاوری».
مسلماً همه روزها، ایام الهی است؛ همانگونه که همه مکانها متعلق به خدا است. اگر نقطه خاصی به نام بَیْتُ اللّه (خانه خدا) نامیده شد، دلیل بر ویژگی آن است. همچنین عنوان «اَیّام اللّه» مسلماً اشاره به روزهای مخصوصی است که امتیاز و روشنایی و درخشش فوق العادهای دارد. به همین جهت مفسران در تفسیر آن احتمالات مختلفی دادهاند:
برخی گفتهاند: اشاره به روزهای پیروزی پیامبران پیشین و امتهای راستین آنان و روزهایی است که انواع نعمتهای الهیبراثر شایستگیهاشامل حالآنها است.
عدهای گفتهاند: اشاره به روزهایی است که خداوند اقوام سرکش را به زنجیر عذاب میکشید و طاغوتها را با یک فرمان درو میکرد!
گروهی نیز اشاره به هر دو قسمت داشتهاند؛ اما اصولاً نمیتوان این تعبیر گویا و رسا را محدود ساخت! «ایّام اللّه»، تمام روزهایی است که دارای عظمتی در تاریخ زندگی بشر است. هر روز – که یکی از فرمانهای خدا در آن چنان درخشیده که بقیه امور را تحتالشعاع خود قرار داده – از ایّام اللّه است.
هر روز که فصل تازهای در زندگی انسانها گشوده و درس عبرتی به آنها داده شده است و ظهور و قیام پیامبری در آن بوده و یا طاغوت و فرعون گردنکشی در آن به قعر دره نیستی فرستاده شده و خلاصه هر روز که حق و عدالتی بر پا شده و ظلم و بدعتی خاموش گشته است؛ همه آنها از ایّام اللّه است. [۳] .
در روایاتی که از ائمه معصومینعلیهم السلام به ما رسیده «اَیّام اللّه» به روزهای گوناگونی تفسیر شده است: امام باقرعلیه السلام فرموده است:
«اَیَّامُ اللّهِ ثَلاثَهٌ یَوْمُ یَقُومُ القائِمُ وَیَوْمُ الکَرَّهِ وَیَوْمُ الْقِیامَهِ» [۴] ؛ «ایّام اللّه سه روز است؛ روزی که حضرت قائمعلیه السلام قیام خواهد کرد و روز بازگشت برخی از مردگان و روز رستاخیز».
البته در پارهای از روایات به جای «یَومُ الکَرَّهِ»، «یَومُ المَوْتِ» آمده است. [۵] روشن است که این گونه احادیث هرگز دلیل بر انحصار نیست؛ بلکه بیان قسمتی از مصداقهای روشن است.
پی نوشت ها:
[۱] ابراهیم (۱۴)، آیه ۵٫
[۲] جاثیه (۴۵)، آیه ۱۴٫
[۳] تفسیر نمونه، ج ۱۰، ص ۲۷۲ – ۲۷۱٫
[۴] الخصال، ص ۱۰۸، ح ۷۵؛ معانی الاخبار، ص ۳۶۵، ح ۱٫
[۵] بحارالانوار، ج ۱۳، ص ۱۲٫
برگرفته از کتاب دانشنامه مهدویت و امام زمان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *