فعالیتهای نوبختی زمان دومین سفیر امام زمان

ابو القاسم حسین بن روح بن ابی بحر نوبختی سومین سفیر امام دوازدهم بود.
تاریخ تولد او معلوم نیست. وی در خلال سالهای ۳۲۶- ۳۰۵/ ۹۳۷- ۹۱۷ در این مسئولیت انجام وظیفه می کرد. به گفته ابن شهر آشوب، نوبختی دستیار نزدیک امام یازدهم حضرت عسکری (ع) و سفیر آن امام بود ( (۱))، اما پذیرفتن این خبر مشکل است، زیرا امام عسکری (ع) در سال ۲۶۰/ ۸۷۴ رحلت کرد و نوبختی به سال ۳۲۶/ ۹۳۷ در گذشت.
روایات چندی وجود دارد که دلالت می کند نوبختی از اهل قم (شهر سنتی شیعه) بوده است. کشی و یحیی بن ابی طی (متوفی ۶۳۰/ ۱۲۳۲) او را قمی می خوانند ( (۲)).
علاوه بر آن نوبختی در گفتگوی فارسی به لهجه اهالی آبه (از حومه های قم) سلیس و روان بود ( (۳))، و این نشان می دهد که وی به شاخه بنو نوبخت مقیم قم وابسته بوده است. در عین حال، در زمان نخستین سفیر به بغداد مهاجرت کرد. به گفته شیخ طوسی، وی در بغداد تحت سرپرستی محمد بن علی بلال رشد کرد ( (۴)). محمد بن علی بلال بعدها منکر سفارت ابو جعفر عمری، سفیر دوم امام دوازدهم شد. نوبختی به خدمت سفیر دوم پیوست و وکیل او شد. علی رغم جوانی، نوبختی بویژه در روابط با دشمنان تیزهوش بود ( (۵)). شاید همین شایستگی او را قادر ساخته تا بسرعت به درجات بالای سازمان امامیه ارتقاء یابد.
نوبختی سالها بعنوان وکیل سفیر دوم، فعالیت داشت، و ماهانه ۳۰ دینار
تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم(عج)، جاسم حسین ،ص:۱۹۳
به وی پرداخت می شد. وی همچنین از حمایت مالی مقامات دولتی و وزراء شیعه همچون بنو فرات برخوردار بود. سفیر دوم او را مسئول حفاظت از اموال کرد و وی را حلقه اتصال بین خود و دیگر وکلای امامیه قرار داد ( (۶)).
به گفته شیخ طوسی، نوبختی واسطه بین سفیر دوم و دو نفر از وکلاء کوفه به اسامی زجوزجی و ابو غالب زراری بود ( (۷)). خدمتگزاری او در وکالت وی را قادر ساخت تا با مقامات بالای شیعی در دستگاه عباسی بویژه بستگان خود، بنو نوبخت و بنو فرات در تماس باشد ( (۸)). در سال ۲۹۸/ ۹۱۰ وی مورد احترام فراوان مردم قرار گرفت. در آن زمان رویداد جالبی رخ داد که اهمیت نوبختی را نشان می دهد.
شیخ صدوق روایت می کند که یکی از علویان موسوم به عقیقی به دیدار وزیر، علی بن عیسی جراح رفت و از او درخواست کرد تا مسائل مالی وی را حل و فصل کند، ولی وزیر به سخن او گوش نداد. از اینرو نوبختی پیامی به عقیقی فرستاد و مشکلات او را حل کرد ( (۹)). این روایت از موقعیت اجتماعی نوبختی، درحالی که هنوز وکیل سفیر دوم بود، سخن می گوید.
برگرفته از کتابتاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم عجل الله تعالی فرجه الشریف نوشته آقای جاسم حسین

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *