علائم دیگر دوران قبل از ظهور

شیخ مفید در کتاب «اختصاص» از ابو حمزه ثمالی روایت میکند که گفت بحضرت امام محمد باقر علیه السّلام عرضکردم: امیر المومنین میفرمود: هر کس میخواهد با پیروان دجال جنگ کند با آنها که بر ریخته شدن خون عثمان و کشتگان نهروان گریه میکنند کشتار نماید. هر کس با این عقیده بمیرد که عثمان مظلوم کشته شده با خشم خداوند مرده است. دجال را نیز نمیبیند. مردی عرضکرد: یا امیر المومنین اگر کسی پیش از این ماجرا مرده باشد چه؟ فرمود: از قبرش بیرون میآید تا اینکه بعثمان عقیده پیدا نکند هر چند بر وی سخت دشوار باشد.
و نیز مفید در کتاب «ارشاد» میفرماید: روایاتی بما رسیده که متضمن ذکر علامات امام زمان و ظهور قائم است، و مشتمل بر حوادثی است که پیش از آمدنش واقع میشود. و هم آیات و علائمی خواهد بود. از جمله: خروج سفیانی، کشته شدن سید حسنی، و نزاع بنی عباس بر سر سلطنت دنیوی و گرفتن قرص آفتاب در نیمه ماه رمضان و گرفتن ماه در آخر آن ماه، در «بیداء» زمین فرو میرود و یک فرورفتگی در زمین مغرب و دیگری در مشرق پدید میآید؛ آفتاب از ظهر تا عصر از حرکت میایستد، و آفتاب از سمت مغرب طلوع میکند و مردی پاکدل با هفتاد مرد صالح در بیرون کوفه بقتل میرسد.
مهدی موعود، ترجمه بحار الانوار ،متن،ص:۹۹۷
و کشته شدن مردی هاشمی در بین رکن و مقام، و خراب شدن دیوار مسجد کوفه، و آمدن پرچمهای سیاه از خراسان؛ و خروج مرد یمنی، و قیام مردی از اهل مغرب در مصر و تصرف شهر شامات توسط وی، و فرود آمدن لشکر ترک در جزیره (موصل)، و رومیان در رمله (فلسطین) و طلوع ستارهای از شرق که مانند ماه میدرخشد، آنگاه گرفته و کمانی میشود بطوری که دوسر آن میخواهد بهم برسد و سرخی در آسمان پدید میآید و در اطراف آسمان پخش میگردد، و آتشی دراز در مشرق نمایان میشود، و سه روز یا هفت روز در هوا میماند (شاید مقصود ستاره دنباله دار بزرگ باشد)
و خلع العرب اعنّتها و تملّکها البلاد و خروجها عن سلطان العجم
یعنی: و عرب از قید و ذلت آزاد میگردند و شهرها را تصرف نموده و از فرمان پادشاه عجم بیرون میآیند. «۱»
اهل مصر حاکم خود را میکشند؛ و شام ویران میشود. سه لشکر با پرچمهای مشخص در آنجا بجان هم میافتند پرچمهای قیس و عرب بمصر درآیند، و پرچم کنده بحران میرود، و لشکری از جانب عرب میآید و در خرابههای «حیره» منزل میکند. پرچمهای سیاه از مشرق بطرف حیره میآیند. و شکافی در نهر فرات پدید میآید و آب آن کوچههای کوفه را فرا میگیرد. شصت نفر دروغگو که همه مدعی پیغمبری هستند، خواهند آمد و قیام دوازده نفر از نسل ابو طالب که همه ادعای امامت دارند.
و سوزاندن مردی از بزرگان بنی عباس در بین جلولا و خانقین، و بستن پلی در بغداد نزدیک محله کرخ، و برخاستن باد سیاهی در اول روز در بغداد. و هم زلزلهای در آنجا میآید که بسیاری از مردم را در زمین فرو میبرد. و ترسی بر اهل عراق و مردم بغداد مستولی میشود، و مرگهای سریع آنها را از پا درمیاورد، و آفت بجان و مال و محصول آنها میافتند. و ملخهای بموقع و بیموقع میآید و غله و کشت و زرع آنها را میخورد و زراعت آنها تقلیل مییابد.
دو دسته از مردم عجم بجان هم افتاده، خون بسیاری در میان آنها ریخته میشود،
______________________________
(۱) در این باره سخن خواهیم گفت.
مهدی موعود، ترجمه بحار الانوار ،متن،ص:۹۹۸
بردگان از فرمانبرداری آقایان خود سرباز زنند و ارباب خود را بقتل رسانند، «۱» و بعضی از بدعتگذاران در دین، از صورت آدمی بیرون میآیند و بصورت میمون و خوک میشوند و بردگان بر شهرهای بزرگان غلبه یابند، و صدائی از آسمان میآید بطوری که تمام ساکنان زمین هر کس بزبان خود آن را میشنود، و یک صورت و سینه برای مردم در نور آفتاب آشکار میگردد، و مردگانی از قبرها بیرون آمده بدنیا بر میگردند، و با مردم معاشرت نموده بملاقات یک دیگر میروند، آنگاه این علائم با آمدن بیست و چهار باران ختم میشود، سپس زمینهای مرده زنده و سرسبز شده برکات آن آشکار میگردد، و تمام بدبختیها از پیروان حق یعنی شیعیان مهدی علیه السّلام برطرف میشود. در آن هنگام متوجه میشوند که او از مکه ظهور میکند، و برای یاری او بمکه میروند، چنان که در اخبار آمده است.
سپس شیخ مفید میگوید: پارهای از این وقایع حتمی است که باید واقع شود و پارهای مشروط بشرائطی است «۲» خدا بهتر میداند چه خواهد شد. چون این مضامین در کتب معتبره و آثار منقوله از پیغمبر و ائمه ثبت است، ما نیز بهمین ملاحظه آنها را در اینجا آوردیم.
و نیز در ارشاد مفید روایت میکند که علی بن ابی حمزه از حضرت موسی کاظم روایت نموده که: در تاویل این آیه شریفه سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی اَنْفُسِهِمْ فرمود: آیات آفاقی فتنههائی است که در اطراف زمین پدید میآید و آیات انفسی مسخی است که در دشمنان حق بوقوع میپیوندد.
نیز در ارشاد مفید از ابو بصیر روایت نموده که از حضرت باقر علیه السّلام شنیدم که در تفسیر آیه «إِنْ نَشَاْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّماءِ آیَهً فَظَلَّتْ اَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِینَ» یعنی
______________________________
(۱) شاید اشاره باستقلال کشورهای استعمار زده و قیام مردان ستمدیده آن علیه استعمارگران؛ و آزادی بردگان است البته امکان هم دارد اشاره به تقسیم اراضی در ممالک اسلامی باشد.
(۲) که اگر آن شرائط تحقق یابد، این وقایع هم روی میدهد. این گفته شیخ مفید در حدود هزار سال پیش است، ولی امروز بعضی از آنها بوقوع پیوسته است.
مهدی موعود، ترجمه بحار الانوار ،متن،ص:۹۹۹
اگر بخواهیم علامتی از آسمان بر آنها میفرستیم تا گردنهای آنان خم گردد (یعنی عذابی میفرستیم که در برابر آن ناتوان گردند) میفرمود: بزودی خداوند این کار را بسر آنها میآورد. عرضکردم: آنها کیستند؟ فرمود: آنها بنی امیه و پیروان آنها میباشند و اما علامتی که خدا میفرستد اینست که آفتاب از موقع ظهر تا عصر در جای خود میایستد و سینه و صورت مردی در نور آفتاب بیرون آید و مردم او را بحسب و نسب میشناسند و این در زمان سفیانی خواهد بود، و با این علامت روز نابودی سفیانی و لشکر او فرا رسیده است.
همچنین در کتاب مزبور از منذر حوزی روایت کرده که گفت: از حضرت صادق علیه السّلام شنیدم میفرمود: پیش از قیام قائم مردم از گناهان خود متنبه میشوند بوسیله آتشی که در آسمان برای آنها آشکار میشود. و سرخی که در آسمان نمودار میگردد، و فرو رفتن زمین در بغداد، و فرو رفتن زمین در بصره و خونهائی که در بصره ریخته میشود، و خرابی خانههای آن شهر، و نابودی که در بین مردم آنجا پدید میآید،
و شمول اهل العراق خوف لا یکون معه قرار
و ترسی که اهل عراق را فرا میگیرد. بطوری که آرامش نخواهند داشت.
عیاشی «۱» در تفسیر خود از عجلان بن ابی صالح روایت نموده که گفت از حضرت
______________________________
(۱) عیاشی- شیخ بزرگوار و محدث عظیم الشان محمد بن مسعود بن محمد بن عیاش سمرقندی معروف به عیاشی از روسای علمای شیعه امامیه است.
نجاشی در رجال مینویسد: وی در جوانی سنی بود و بسیاری از احادیث اهل سنت را فرا گرفت، آنگاه بمذهب حق گروید و شیعه شد و از راویان بزرگ شیعه کوفه و بغداد و قم استماع حدیث نمود.
حسین بن عبید اللَّه غضائری میگفت: از قاضی ابو الحسن علی بن محمد شنیدم که از ابو جعفر زاهد نقل میکرد که میگفت: عیاشی سیصد هزار دینار که از پدرش ارث برده بود، همه را در راه نشر علم و حدیث بذل کرد خانه او مانند مسجد پر از مردم بود جمعی استنساخ میکردند و و گروهی مقابله مینمودند، و دستهای کتاب بر وی میخواندند.
شیخ الطائفه در کتاب رجال نوشته است: علم و ادب و فضل و فهم و بزرگ منشی عیاشی در زمان خود از همه دانشمندان مشرق زمین بیشتر بود. عیاشی بیش از دویست جلد کتاب نوشته که ما در فهرست نقل کردهایم. او یک مجلس برای شیعیان داشت و یک مجلس بسنیان اختصاص داده بود. یکی از تالیفات او تفسیر معروف به تفسیر عیاشی است که مولف در این کتاب از آن نقل میکند.
مهدی موعود، ترجمه بحار الانوار ،متن،ص:۱۰۰۰
صادق علیه السّلام شنیدم میفرمود: روزها و شبها بپایان نمیرسد تا اینکه صدائی از آسمان شنیده میشود که میگوید: ای پیروان حق، ای اهل باطل! از هم جدا شوید پس از هم جدا میشوند. عرضکردم: بعد از این اعلام باز هم اهل حق و باطل بهم مخلوط میشوند؟
فرمود: نه! خداوند در قرآن میفرماید:
ما کانَ اللَّهُ لِیَذَرَ الْمُوْمِنِینَ عَلی ما اَنْتُمْ عَلَیْهِ حَتَّی یَمِیزَ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ «۱» یعنی: خداوند اهل ایمان را باین حال که شما هستید نمیگذارد تا اینکه بد را از خوب آنها تمیز دهد.
برگرفته از کتاب مهدی موعود :جلد سیزدهم از کتاب بحار الانوار نوشته آقای محمد باقر بن محمد تقی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *