عجز از شکر عملی نسبت به امام مهدی

آخرین مرتبه شکر، این است که انسان، خودش را عاجز از شکر بیابد. این مرتبه وقتی عملی می شود که شخص، همه مراحل شکر قلبی و زبانی و عملی را به انجام برساند، ولی باز بفهمد که نتوانسته شکر نعمت امامش را به جای آورد. رسیدن به این مرتبه برخاسته از معرفت عمیق نسبت به نعمت امام علیه السلام می باشد.
هرکس ابعاد مختلف این نعمت بی نظیر خداوند را بشناسد، پس از انجام تمام مراحل شکر، خود را در ادای این حقّ بزرگ، مقصر می مشارد. کسی که به این رتبه برسد، در زمره شاکرین حقیقی این نعمت قرار می گیرد.

۱- عَن جَعفَربنِ مُحمّد علیهما السلام اَنَّهُ قالَ: مَن دَعا اِلَی اللهِ اربَعینَ صَباحاً بِهذَا العَهدِ، کانَ مِن اَنصارِ قائِمِننا علیه السلام فَاِن ماتَ قَبلَهُ، اَخرَجَهُ اللهُ تَعالی مِن قَبرِهِ، وَ اَعطاهُ بِکُلِّ کَلِمَهٍ اَلفَ حَسَنَهٍ وَ محاعَنهُ اَلفَ سَیِّئَهٍ.
۲- بحارالانوار/ ج۵۳/ ص۹۵/ ح۱۱۱٫
{صفحه۲۶۸}
برگرفته از کتاب آفتاب در غربت نوشته آقای محمد بنی هاشمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *