شرح دعای ندبه – آیه تطهیر

اشاره
وظیفه سیزدهم – اعتقاد به پاکی پیغمبر (ص) و ائمه [ صفحه ۷۰] و معصومیت ایشان به حکم آیهی تطهیر، همه مفسرین و علماء اهل سنت متفقند که: این آیهی تطهیر دربارهی پیغمبر (ص) و علی و فاطمه و حسن و حسین (ع) نازل شده، و روایات کثیره از طرق عامه و خاصه بر طبق این معنی رسیده، و «مسند احمد بن حنبل به چند طریق، و در جمع بین صحاح سته؛ و در صحیح ابیداود، و صحیح مسلم به طرق متعدده برای این مطلب روایت مینمایند.وابن حجر – که از بزرگان اهل سنت است – در کتاب صواعق گوید که: اکثر مفسرین عامه برآنند که: این آیه در شان علی و فاطمه و حسنین (ع) میباشد.و ابوسعید خدری، و انس بن مالک، و واثله بن اسقع، و عایشه و امسلمه روایت میکنند که: این آیه مختص به رسول خدا (ص) و علی و فاطمه و حسنین (ع) میباشد.امسلمه گوید: روزی فاطمه (ص) وارد شد؛ و حریرهای آورده بود؛ حضرت فرمود: نوردیدهام، برو و علی و حسنین را به نزد من دعوت کن، وقتی حاضر شدند، از آن حریره میل نمودند، پس از آن پیغمبر (ص) کسائی را که از خیبر داشت، بر ایشان پوشانید، دامن آن را زیر پا نهاد، و دست بلند نموده؛ گفت: اللهم ان لکل نبی اهل بیت، و هولاء اهل بیتی، فاذهب عنهم الرجس و طهرهم تطهیرا.یعنی – خدایا برای هر پیغمبری خانوادهای قرار دادی، و اینان [ صفحه ۷۱] خانوادهی منند، پس رجس و پلیدی، و صفات و افعال بد را از ایشان سلب نما: و ایشان را پاک و پاکیزه فرما، در حال جبرئیل نازل شده، آیهی تطهیر را دربارهی ایشان آورد. پس من پیش رفتم و گفتم: یا رسولالله آیا من از اهل بیت شما نیستم؟ فرمود:انک علی خیر، و انما هولاء اهل بیتی، یعنی عاقبت تو به خیر است؛ ولی اهل بیت من منحصر در این چهارنفر است.و از جابر انصاری؛ و عایشه هم به همین کیفیت نقل شده است.
برگرفته از کتاب وظائف الشیعه شرح دعای ندبه نوشته: عباس محمود العقاد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *