سلسله مباحث امامت و مهدویت

اگرچه مسلمانان در تمام ازمنه و اعصار و امکنه و اقطار، همواره به اتّحاد، اتفاق، برادری، وفاق و پرهیز از جدال و نفاق احتیاج داشته و دارند؛ امّا در کمتر عصری مانند عصر حاضر، درمان دردهای اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و حل مشکلات مادّی و معنوی آنها، به وحدت کلمه محتاج بوده است. چنانکه در هیچ عصری مانند عصر ما، از جهت وسایل ارتباطی، تحقق وحدت کامل اسلامی و اتّحاد مسلمانان زمینه نداشته است.
وسایل ارتباط جدید، خود به خود مسلمانان را به هم نزدیک کرده و از حال هم باخبر ساخته، و فاصله زمان و مکان را از میان برداشته و مسایلی را که مسلمانان در هر منطقه و کشوری با آن درگیری دارند، به عموم مسلمانان عرضه و همه را به همکاری و همصدایی دعوت میکند.
امروز اتّحاد اسلامی، میتواند بیش از یک میلیارد مسلمان ۱] کشورها و قارّههای مختلف را به هم پیوند داده و در خود بگنجاند، و در آنِ واحد از همه، برای همه و در راه تحقق اهداف عالی و انسانی اسلام و دفاع از عدالت و آزادی، یاری و کمک بگیرد و همه را در عین حالی که گرفتار حکومتهای مختلف و متنازع
سلسله مباحث امامت و مهدویت، ج۱، ص: ۱۲
شدهاند،[۲] تحت حکومت و قیادت اسلام رهبری نماید و حکومت اسلام را مافوق هر حکومت و رژیمی قرار داده و پرچم «لا إِله إلّااللَّه» و اعتصام به حبل اللَّه را در برابر چشم بصیرت هر مسلمان افراشته سازد، اتحادی که در مشترکاتی چون قرآن و احکام آن، قبله، مساجد، مآذن، نماز، روزه، حج و شعایر اسلامی دیگر، پس از چهارده قرن، هنوز نظایرش به قوّت جلوهگر است، گسترش دهد و به یک اتّحاد نیرومند تمام عیار فرهنگی، آموزشی، سیاسی، مالی و اقتصادی اسلامی برساند.
مسلمانانِ امروز صدای یکدیگر را میشنوند و میتوانند به استغاثه یک نفر مسلمان و یک نفر همنوع که در دورترین نقاط جهان گرفتار فشار و تبعیض نژادی و طبقاتی و سلب آزادی شده باشد، جواب دهند و دنیای اسلام را برای یاری و کمک او بسیج نمایند.
بدیهی است که در تحقق و حصول این هدف عالی، وجود یک مرکز مطمئن و خودساخته و مورد اعتماد که مجهّز به تمام وسایل ارتباط با مسلمانان جهان باشد، بسیار لازم و موثر است.[۳] امّا اینکه این کار چگونه باید انجام شود، چه کسانی باید شروع و اقدام نمایند، محل این مرکز کجا باید باشد و برنامه کار چگونه باید تنظیم شود، مطالب مهمّی
سلسله مباحث امامت و مهدویت، ج۱، ص: ۱۳
است که این رساله جای بررسی آنها نیست.
اجمالًا باید همه در این مطلبی که پیشنهاد میکنم و از مسائل بسیار حیاتی عالم اسلام است، فکر کنند و طرح بدهند و کوشش نمایند که هرچه زودتر- به نحوی که عقلا و دوراندیشان و مخلصان شیعه و اهل سنّت آن را تصویب نمایند- جامه عمل بپوشد و بحث در این موضوع، موجب اختلاف تازه یا تشدید آن نگردد:
«وَمَا النَّصْرُ إِلّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ»؛[۴]
این مسلمانان هستند که با نیروی اتّحاد، هم اکنون با مسلمانان اریتره، فلسطین، فیلیپین، بلغارستان، یوگسلاوی، سومالی، برمه، چین ۵] و نقاط دیگر همدردی کرده و در مجامع رسمی بین المللی، یکدیگر را تایید و پشتیبانی مینمایند.
بحمداللَّه، هر روز زمینه برای مستحکمتر شدن وحدت اسلامی که اساس و پایه وحدت آزاد و انسانی جهانی است، فراهمتر میشود و روز به روز جنبش طرد برنامهها و نظامات غیر اسلامی و مطالبه برقراری نظام اسلامی در مسلمانان قویتر میگردد.
صدها میلیون مسلمان، در آفریقا و آسیا، استعمار را از سرزمینهای خود بیرون راندهاند، و این ملت مصر است که با بیرون کردن بیش از بیست هزار کارشناس و افراد روسی، خود را از خطر سلطه کمونیسم نجات داده و بازگشت خود را به نظام اسلامی رقم زده است.
سلسله مباحث امامت و مهدویت، ج۱، ص: ۱۴
و این ملّت پاکستان است که حکومت غرب پرست را ساقط میکند و تعطیلی یکشنبه را لغو و به جای آن تعطیلی جمعه را رسمی مینماید و اجرای کامل نظامات اسلامی را عنوان مینماید.
و حتی این ملّت ترکیه و دانشجویان مسلمان آن هستند که پس از پنجاه سال اختناق رژیم تحمیلی و ضدّ اسلامی و استعمارگر، به پا خاسته و شعایر اسلام را احیا میکنند و به سوی اسلام میروند و بازگرداندن مسجد ایاصوفیه را به اسلام، و اخراج رهبر اخلالگر دولت ملّیون مسیحی را از اسلامبول مطالبه مینمایند.
خلاصه تقریباً در همه جا، چه در کشورهای به اصطلاح آزاد شده اسلامی؛ مثل پاکستان، بنگلادش، مصر و اندونزی و چه در کشورهای آزاد نشده، جنبش اسلامخواهی و مطالبه عمل به احکام اسلام و شعار «سرزمینهای اسلام، برای اسلام و مسلمانان»[۶] کم و بیش دیده میشود.
بر مسلمانان لازم است که از فرصت استفاده کرده و به وحدت اسلامی تمسّک جویند تا رسالت جهانی اسلام را به جهانیان برسانند و ناتوانی و ضعفی را که در اثر اختلافات و بدگمانیها و جهل به حقایق دین، و خیانتها و تحریکات و تلقینات سوء و اضلال استعمار، پیکر جامعه مسلمان را رنجور و نحیف ساخته با اتّحاد و اتفاق و حسن ظنّ و حمل به صحّت و گذشت و اصلاح ذات بین و رعایت حقوق اخوت، برطرف سازند. و مسائل و مباحث سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و اعتقادی را فقط و فقط به منظور تحقیق و کاوش و ظاهر شدن اندیشههای اصیل اسلامی و کمک به پیشرفت و ترقّی نسل معاصر، طرح و در چهارچوب تعالیم جامع اسلامی
سلسله مباحث امامت و مهدویت، ج۱، ص: ۱۵
بررسی نمایند و در این باب جاهطلبی و شهرتخواهی و عناد و لجاج و خودرایی را کنار گذاشته و از مکتبهای بیگانگان و مزدوران استعمار الهام نگیرند و از مطرح کردن مسایلی که فعلًا طرح آن لزومی ندارد- غفلت جامعه از بررسی آن، زیانی به جایی نمیزند- بسا به موجب اختلاف و جدایی و جدال گردد، خودداری نمایند و بیسبب دودستگی و تفرّق ایجاد نکنند و به اسم تحقیق و روشن کردن افکار، جامعهای را که باید به جبران عقبماندگیهای خود بپردازد و در رشتههایی از صنعت و علوم تجربی که از دیگران عقب مانده، هرچه زودتر و سریعتر پیش برود، از کار و تلاش باز ندارند.
هوشیاری و بیداری ملّت اسلام، دشمنان را نگران ساخته و منافع استعمارگرانه آنها را سخت در خطر انداخته است، پس افراد مزدوری را استخدام کردهاند که بر وحدت اسلامی و اتّحاد مسلمانان ضربه وارد کنند و مسلمانان را به خود مشغول، و از مسیر ترقّی و حرکت و جهاد خارج نمایند و مسایلی را طرح کنند که موجب گمراهی افکار و حمله به عقاید و تاریخ و مقدّسات و قلب و تحریف حقایق باشد، تا فکر و قلم اندیشمندان و علما و نویسندگان و گویندگان را متوجّه دفع شبهات و گمراهیها و جلوگیری از انحراف افکار و دفاع از حقایق و عقاید و تاریخ و معارف گرداند، و از پرداختن به مسایل دیگر که استعمار را به سوی جهنم سقوط میبرد، باز دارد.
آنان حتی به اسم توحید و اتّحاد اسلامی و دعوت به ترک شرک و نفی غلوّ- و اینگونه الفاظ و مفاهیم که مورد قبول هر مسلمان است- هرچند روز یک بار، آتش اختلافی را روشن مینمایند، و پس از آنکه در اثر بیداری مردم، آن آتش خاموش
سلسله مباحث امامت و مهدویت، ج۱، ص: ۱۶
و آن نغمه فراموش شد، آتش دیگری روشن، و نغمه تازهای را ساز میکنند.
بر مسلمانان است با این صداها و فریادهای تفرقهانداز را از هر حلقومی که بلند شود، ساکت کنند، و کلام حکمت نظام امیرالمومنین علیه السلام را در نظر گرفته تا مانند «اتّباعُ کُلّ ناعِقٍ از هر صدایی پیروی کردن» نشوند و مفاهیم و الفاظ و اصطلاحات و برنامههای اسلام را از راههایی که صحّت آن تضمین و به گواهی رهبر اسلام رسیده، فراگیرند.
برگرفته از کتاب سلسله مباحث امامت و مهدویت نوشته آیت الله لطف الله صافی گلپایگانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *