دولت آل محمد در زمان رجعت

کلینی در کافی از حسن بن شاذان واسطی روایت کرده که گفت: نامهای بخدمت حضرت امام رضا علیه السّلام نوشتم و از ناسازگاری و تعدی مردم واسط که از پیروان عثمان بودند، و بمن آزار میرساندند، شکایت نمودم. حضرت بخط مبارک مرقوم فرموده بودند که: خداوند جل ذکره از دوستان خود عهد و پیمان گرفته که در دولت باطل صبر پیشه سازند؛ بنا بر این تو هم بحکم پروردگارت صبر کن، که چون سرور مردم قیام کند پیروان باطل را از قبر بیرون آورده انتقام دوستان مظلوم ما را از آنها بگیرد در آن موقع است که آنها میگویند: مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ «۲» یعنی: چه کسی ما را از گورمان بیرون آورد؟ اینست آن روزی که خداوند وعده داده و فرستادگان خداوند راست گفتند.
شیخ صدوق در کتاب «من لا یحضره الفقیه» بسند خود از موسی بن عبد اللَّه نخعی از امام علی النقی علیه السّلام «زیارت جامعه» را روایت کرده تا آنجا که حضرت این فقره از زیارت مزبور را خواندند: «و جعلنی ممّن یقتص آثارکم و یسلک سبلکم
______________________________
(۱) ایوب پیغمبر بعد از سالیان دراز بیماری و نقاهت و عمر طولانی باراده خداوند جوان شد و از بیماری نجات یافت و نیروی از دست رفتهاش را باز یافت. بنا بر این حضرت اشاره برجعت خود در زمان دولت قائم نموده است.
(۲) سوره یس آیه ۵۲
مهدی موعود، ترجمه بحار الانوار ،متن،ص:۱۲۱۱
و یهتدی بهداکم و یحشر فی زمرتکم و یکرّ فی رجعتکم و یملّک فی دولتکم و یشرّف فی عافیتکم و یمکّن فی ایّامکم و تقرّ عینه غدا برویتکم» یعنی خداوند مرا از آنان قرار دهد که از آثار شما (اهل بیت عصمت) پیروی میکند، و از راه شما میرود، و با هدایت شما هدایت مییابد، و در جمعیت شما برانگیخته میگردد؛ و در رجعت با شما بدنیا بازگشت میکند، و در دولت شما بریاست و دولت میرسد، و در راحتی شما بشرافت نائل میگردد، و در روزگار (دولت شما) قدرت بهم میرساند، و فردا چشمش با دیدن شما روشن میشود.
و در زیارت وداع فرمود: و مکّننی فی دولتکم و احیانا فی رجعتکم یعنی:
خداوند مرا در دولت شما (آل محمد) قدرت دهد، و بهنگام بازگشت شما بدنیا زنده کند. در تهذیب شیخ طوسی این روایت هم از صدوق نقل شده.
نیز در «تهذیب» شیخ از صفوان بن مهران جمال از حضرت صادق علیه السّلام روایت میکند که در زیارت «اربعین» فرمود: «و اشهد انی بکم مومن و بایابکم موقن بشرایع دینی و خواتیم عملی» یعنی: من گواهی میدهم که مومن بشما هستم و باحکام دین خود و پایان اعمالم یقین برجعت شما دارم.
و هم صدوق در «من لا یحضره الفقیه» از حضرت صادق علیه السّلام روایت میکند که فرمود: کسی که ایمان برجعت ما ندارد و متعه (عقد موقت) را حلال نداند از ما نیست «۱»
برگرفته از کتاب مهدی موعود :جلد سیزدهم از کتاب بحار الانوار نوشته آقای محمد باقر بن محمد تقی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *