حج در روزگار امام مهدی علیه السّلام

حضرت ولی عصر علیه السّلام مراسم حج را به شکل واقعیاش در عصر پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله، بر میگرداند و احکام دیگری را به آن میافزاید. در اینجا دو نکته گفتنی است:
(۲) نکته اول: هم چنان که گفته شد، آن حضرت فضای مسجد الحرام را کوچکتر کرده و به اندازه همان بنایی که در صدر اسلام و از زمان ابراهیم خلیل بوده، بر میگرداند؛ و بدین ترتیب از ساختمان فعلی مسجد، به ویژه پس از اجرای طرحهای عظیم توسعه در زمان ما، تنها یک چهارم باقی خواهد ماند.
(۳) نکته دوم: محدود شدن فضای مسجد الحرام به معنی کم شدن جمعیت حاجیان نیست، بلکه تعداد آنها به سبب جهانی شدن اسلام، بسیار بیشتر خواهد شد ولی آنها فقط برای انجام حج واجب و یا مستحب به مکه سفر خواهند کرد و نه برای تجارت و تفریح؛ آن طور که بیشتر مسلمانان در عصر پیش از ظهور چنیناند.
مساحت اندک مسجد، فضا را بر طوافگذاران تنگ خواهد ساخت اما امام علیه السّلام با بیان احکامی، گره این مشکل را خواهد گشود. در روایات به دو مورد از این احکام اشاره شده است:
(۴) حکم اول: مجاز بودن طواف در پشت مقام ابراهیم علیه السّلام. عالمان مسلمان در عصر غیبت در این مساله اختلاف نظر دارند. اما از روایت گذشته دانستیم که آن حضرت، مقام ابراهیم را به جای اصلیاش یعنی کنار دیوار کعبه منتقل میسازد و بدین ترتیب هر کس که طواف کعبه کند، از پشت مقام طواف کرده است و شعاع مطاف تا دیوارهای مسجد امتداد دارد.
(۵) حکم دوم: در هنگام تجمع کسانی که طواف واجب دارند، طوافهای مستحبی ممنوع میشود و بنابر روایات در این هنگام، طوافگذاران مستحبی و یا استلام کنندگان حجر الاسود مکلفند جای خود را به کسانی که طواف واجب دارند، بدهند و خود از دایره طواف خارج شوند. بدین ترتیب شمار طوافگذاران کعبه کاهش خواهد یافت و ازدحام جمعیت بر طرف خواهد شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *