توقیع امام زمان برای خضر بن محمّد

و نیز در «خرایج» راوندی از احمد بن ابی روح روایت کرده که گفت: ابو الحسن خضر بن محمّد اموالی بمن داد که به بغداد بیاورم بناحیه مقدسه امام زمان علیه السّلام برسانم، و دستور داد که آن را بمحمّد بن عثمان تسلیم کنم، و گفت که از ناحیه مقدسه برای شفای وی از بیماری که بدان مبتلا بود التماس دعا نمایم (و یک مساله فقهی هم پرسیده بود). من به بغداد آمدم و نزد محمّد بن عثمان رفتم، ولی او از گرفتن آن مال امتناع ورزید؛ و گفت برو بنزد ابو جعفر محمّد بن احمد که حضرت بوی امر فرموده آن را از تو بگیرد، و جواب سوالی که داشته هم صادر شده است! چون بنزد ابو جعفر محمّد بن احمد رفتم و مال را باو سپردم؛ توقیعی بیرون آورد و بمن داد که نوشته بود: بسم اللَّه الرحمن الرحیم. خواهش کردهای برای بهبودی تو دعا کنیم. خداوند تو را شفا داد، و آفتها را از تو دور کرد، و ناخوشی که بواسطه حرارت
مهدی موعود، ترجمه بحار الانوار ،متن،ص:۱۲۶۳
در خود مییابی از تو برطرف ساخت. اینک تو شفا یافتهای و بدنت سالم است …!:
مولف: در اینجا آنچه را میخواستم در کتاب «غیبت» جلد سیزدهم بحار الانوار بنویسم پایان مییابد. امیدوارم حضرت باری عز اسمه بافضل عمیم خود مرا از یاوران حجّت و نگهدار دین خود قرار دهد، و از پشتیبانان و حاضران در زیر پرچم حضرتش بشمار آورد، و چشم من و دیدگان پدرم و برادرانم و دوستانم و بستگانم و تمام مومنین را بدیدن جمال عالم آرایش روشن گرداند و غبار سم اسبان یاوران درگاهش را سرمه چشم ما کند. زیرا اوست که هر کس امید خیری و نظر احسانی داشته باشد رو ببارگاه مقدسش میآورد. و از آنها که در این کتاب من نظر میافکنند، نیز انتظار دارم که از خداوند در زمان حیات و بعد از وفاتم برای من طلب آمرزش کنند، و الحمد للَّه اوّلا و آخرا و صلّی اللَّه علی محمّد و اهل بیته الطّاهرین- بقلم مولف- کتاب: کوچکترین بندگان خداوند بینیاز محمّد باقر بن محمّد تقی (مجلسی) در ماه رجب سال یک هزار و هفتاد و هشت هجری (۱۰۷۸) این ذره بیمقدار مترجم کتاب نیز میگوید: بحمد اللَّه و المنه در اینجا ترجمه جلد سیزدهم بحار الانوار علامه مجلسی رضوان اللَّه علیه باتمام میرسد. امید است حضرت باری تعالی جلت عظمته با الطاف بیپایان خود این خدمت ناچیز را از این گمنام بپذیرد، و آن را وسیله آمرزش خود و پدر و مادر و برادر و فرزندانم و کلیه بستگان و دوستان دیندارم قرار دهد، و در دنیا و آخرت از شفاعت حضرت ختمی مرتبت صلّی اللَّه علیه و اله و ائمه اطهار علیهم السّلام محروم نگرداند و در زمان ظهور اعلی حضرت ولی عصر ارواحنا فداه از حاضران درگاهش قرار دهد. انّه سمیع الدّعاء.
قم: علی دوانی بتاریخ ۲۰ دیماه ۱۳۳۹ شمسی مطابق ۲۲ رجب المرجب ۱۳۸۰ هجری قمری
مهدی موعود، ترجمه بحار الانوار ،متن،ص:۱۲۶۴
تذکر در پایان کتاب «مهدی موعود» مناسب چنان میدانیم که برای تکمیل آنچه از نظر عقلی و نقلی تاکنون در باره شخصیت بزرگ و جهان مدار حضرت ولی عصر عجل اللَّه فرجه گفتهایم، چند قصیده که در مدحت آن موعود جهان بشریت گفته شده، نیز بیاوریم تا از نظر ادبی هم کتاب خالی نماند.
نخست چند قطعه و قصیده از مرحوم آیت اللَّه حاج شیخ محمّد حسین اصفهانی که از اعاظم مراجع تقلید نجف و بزرگان فلاسفه عصر اخیر و استاد جمعی از مراجع تقلید کنونی شیعه بودند، میآوریم و سپس بذکر چند قصیده از فضلا و ادبای معاصر نیز مبادرت میورزیم.
مهدی موعود، ترجمه بحار الانوار ،متن،ص:۱۲۶۵
برگرفته از کتاب مهدی موعود :جلد سیزدهم از کتاب بحار الانوار نوشته آقای محمد باقر بن محمد تقی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *