انجیل متی باب ۱۳ در بشارت ظهور

۲ رفرفه
در انیس الأعلام(۲۵۲) است که در باب سیزدهم انجیل متّی، از آیه ۳۱ به این نحو رقم شده است: «مثل خین موتیلی الّه و مری که دمی ملکوت دشمی لدندکت دخر دل دشقیللی ذرعیلی بخقلی و هی بوش ذعورتل من کلّه برزرعی ابن ایمن دکور و سل بوش کورتل من کلّه یرقی که هوی ایلن اخ داتی طیری دشمی شری بیعون».
ترجمه:
آیه ۳۱: بار دیگر مثلی برای ایشان زده، گفت: ملکوت آسمان، مثل دانه خردلی است که شخصی گرفت و در مزرعه
خویش بِکِشت.
۳۲: هر چند از سایر دانه ها کوچک تر است، ولی چون نموّ کند، بزرگ ترین بُقُول است، درختی می شود چنان که مرغان هوا آمده، در شاخه هایش آشیانه می گیرند؛ انتهی
پس ملکوت آسمان، طریقه النّجاتی است که به سبب ظهور شرع محمدصلی الله علیه وآله وسلم، ظاهر شد، زیرا در میان قومی نشو و نما نمود که به جهت بودن غالب ایشان از اهل بوادی، نزد اهل عالم حقیر بودند، به علوم و صناعات غیر واقف و از لذّات جسمانیات محروم بودند. به خصوص نزد یهود، زیرا از اولاد هاجر بودند.
پس، اللَّه جلّ شأنه، خاتم الأنبیاءصلی الله علیه وآله وسلم را از میان ایشان مبعوث فرمود، شریعت آن جناب، در ابتدای امر و به حسب ظاهر به منزله حبّه خردل و اصغر الشّرایع بود، لیکن نسبت به کلّ اهل عالم عمومیت داشت؛ در مدّت قلیلی نموّ کرد و اکبر شرایع شد، شرق و غرب را احاطه کرد، حتّی کسانی که مطیع هیچ شرعی از شرایع نبودند، به ذیل شریعت آن جناب، تشبّث نمودند.
این ناچیز گوید: محتمل است مراد از کشت کننده خردل، حضرت خاتم النبیین باشد که در چنان وقتی که صاحب انیس الأعلام شرح داده، شریعت اسلامیه را کشت.
مراد از نموّ آن خردل و بزرگترین بقول بودنش، زمان ظهور حضرت بقیه اللَّه باشد که این شریعت، در زمان او چنان نموّ کند که تمام مردمان بر شریعت مقدّسه اسلامیه باشند و شرع و دینی غیر از آن، نباشد.
و مراد از مرغان هوا که آمده بر شاخه هایش آشیان گیرند، ملایکه باشند، که در آن زمان با جنّیان و آدمیان هم دوش و هم عنان، در خدمت آن سرور بوده و برملا و عَیان گردند؛ و اللَّه العالم.
برگرفته از کتاب العَبْقَری الحِسان نوشته آیت اللَّه علی اکبر نهاوندی (ره)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *