اصالت مهدویت

سلسله مباحث امامت و مهدویت، ج۲، ص: ۲۲۷
بسم اللَّه الرحمن الرحیم
نحمدک اللَّهمّ یا من مننت علی عبادک برسلک وانبیائک واکرمتهم بخلفائک واولیائک، ونصلّی ونسلّم علی امین وحیک وخاتم من بعثته إلی خلقک سیّدنا ابی القاسم محمّد وآله الطاهرین. لا سیّما الامام المنتظر والولیّ الثانی عشر والعدل المشتهر، مولانا الحجّه بن الحسن المهدیّ ارواحنا فداه. اللّهمّ صلّ علیه واملا به الارض عدلًا وقسطاً، واجعلنا من انصاره ومقویه سلطانه.
قال رسول اللَّه صلی الله علیه و آله:
«لَوْ لَمْ یَبْقَ مِنَ الدُّنْیا إِلّا یَوْمٌ لَطَوَّلَ اللَّهُ ذلِکَ الْیَوْمَ حَتّی یَاْتِیَ رَجُلٌ مِنْ عِتْرَتِی اسْمُهُ اسْمِی، یَمْلَاُ الْاَرْضَ قِسْطاً وَعَدْلًا کَما مُلِئَتْ ظُلْماً وَجَوْراً»؛[۲۰۶]
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:
«اگر باقی نماند از دنیا مگر یک روز، هرآینه خدا آن روز را طولانی فرماید تا بیاید مردی از عترت من که اسم او اسم من است، پر میکند زمین را از قسط و عدل ۲۰۷] چنانکه پر شده باشد از ظلم و جور».
سلسله مباحث امامت و مهدویت، ج۲، ص: ۲۲۹
برگرفته از کتاب سلسله مباحث امامت و مهدویت نوشته آیت الله لطف الله صافی گلپایگانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *