آیات مهدویت – آتش جنگ قبل از قیام

کد آیه: ۱ / ۷۰
{سَاَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ}
تقاضاکنندهای تقاضای عذابی کرد که واقع شد!
۱ ـ فی تفسیر القمی، فی قوله تعالی: «سَاَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ» قَالَ: سُئِلَ اَبُو جَعْفَرٍ (ع) عَنْ مَعْنَی هَذَا؟ فَقَالَ: نَارٌ تَخْرُجُ مِنَ الْمَغْرِبِ وَ مَلَکٌ یَسُوقُهَا مِنْ خَلْفِهَا حَتَی یَاْتِیَ مِنْ جِهَهِ دَارِ بَنِی سَعْدِ بْنِ هَمَامٍ عِنْدَ مَسْجِدِهِمْ، فَلَا تَدَعُ دَاراً لِبَنِی اُمَیَهَ إِلَا اَحْرَقَتْهَا وَ اَهْلَهَا وَ لَا تَدَعُ دَاراً فِیهَا وَتْرٌ لِآلِ مُحَمَدٍ إِلَا اَحْرَقَتْهَا وَ ذَلِکَ الْمَهْدِیُ (ع) .۳۲۷
در تفسیر علی بن ابراهیم قمی است که از امام محمد باقر (ع) معنی آیه: «سَاَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ»، را پرسیدند، که آن عذاب چیست؟ حضرت فرمودند: مقصود آتشی است که از مغرب بیرون میآید و فرشتهای از عقب آن را میراند، تا به محلهی بنی سعد بن همام میرسد و پهلوی مسجد آنها میایستد، و تمام خانههای بنی امیه با ساکنین آن را میسوزاند، و هیچ خانهای را که دشمنی از آل محمد علیهم السلام در آن باشد، سالم نمیگذارد و همه را میسوزاند، و آن مهدی (ع) است.
۲ ـ عَنْ صَالِحِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ اَبِی عَبْدِ اللَهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَدٍ علیهما السلام فِی قَوْلِهِ تَعَالَی: «سَاَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ»، قَالَ: تَاْوِیلُهَا فِیمَا یَاْتِی عَذَابٌ یَقَعُ فِی الثُوَیَهِ، یَعْنِی نَاراً حَتَی یَنْتَهِیَ إِلَی الْکُنَاسَهِ، کُنَاسَهِ بَنِی اَسَدٍ، حَتَی تَمُرَ بِثَقِیفٍ لَا تَدَعُ وَتْراً لآِلِ مُحَمَدٍ إِلَا اَحْرَقَتْهُ، وَ ذَلِکَ قَبْلَ خُرُوجِ الْقَائِمِ (ع) .۳۲۸
صالح بن سهل از امام صادق (ع) روایت کرده که در مورد فرمایش خدای تعالی: «سَاَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ»، سئوال کنندهای از عذاب قیامت که وقوعش حتمی است پرسید، آن حضرت فرمودند: تاویل این آیه در چیزی است که خواهد آمد، عذابی که در ثویه واقع میشود، یعنی آتش تا به کناسه میرسد، کناسه بنی اسد، تا آنجا که بر ثقیف نیز بگذرد، هیچ جایگاه ستم بر آل محمد علیهم السلام را فرو نمیگذارد، مگر اینکه آن را به آتش میکشد، و آن پیش از قیام قائم (ع) است.
برگرفته از کتاب کلید واژه ی آیات مهدوی در قرآن کریم نوشته: محمد جعفر روضاتی
آیات مهدویت – مدت حکومت پیامبر (ص) و حضرت علی (ع)
کد آیه: ۴ / ۷۰
{تَعْرُجُ الْمَلائِکَهُ وَ الرُوحُ إِلَیْهِ فی یَوْمٍ کانَ مِقْدارُهُ خَمْسینَ اَلْفَ سَنَهٍ}
فرشتگان و روح [فرشته مقرب خداوند] به سوی او عروج میکنند در آن روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است!
عَنْ اَبِی عَبْدِ اللَهِ (ع) اَنَهُ قَالَ: حِینَ سُئِلَ عَنِ الْیَوْمِ الَذِی ذَکَرَ اللَهُ تَعَالَی مِقْدَارَهُ فِی الْقُرْآنِ: «فِی یَوْمٍ کانَ مِقْدارُهُ خَمْسِینَ اَلْفَ سَنَهٍ»، وَ هِیَ کَرَهُ رَسُولِ اللَهِ صلی الله علیه و آله و سلم ، فَیَکُونُ مُلْکُهُ فِی کَرَتِهِ خَمْسِینَ اَلْفَ سَنَهٍ، وَ یَمْلِکُ اَمِیرُ الْمُوْمِنِینَ (ع) فِی کَرَتِهِ اَرْبَعاً وَ اَرْبَعِینَ اَلْفَ سَنَهٍ.۳۲۹
از حضرت صادق (ع) روایت است که: وقتی تفسیر آیه: «فِی یَوْمٍ کانَ مِقْدارُهُ خَمْسِینَ اَلْفَ سَنَهٍ»، را از آن حضرت پرسیدند، حضرت فرمودند: این در موقع بازگشت و رجعت پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به دنیا است، که مدت سلطنتش پنجاه هزار سال خواهد بود، و امیر المومنین (ع) نیز چهل و چهار هزار سال سلطنت میکند.
برگرفته از کتاب کلید واژه ی آیات مهدوی در قرآن کریم نوشته: محمد جعفر روضاتی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *